<?xml version="1.0" encoding="UTF-16"?>
<?xml-stylesheet type="text/xsl" href="tipitaka-deva.xsl"?>
<TEI.2>
<teiHeader></teiHeader>
<text>
<front></front>
<body>
<p rend="chapter">परमत्थजोतिकाट्ठकथाकरणं</p>

<p rend="bodytext"><hi rend="bold">परमत्थजोतिकं</hi> नाम खुद्दकपाठस्स चेव सुत्तनिपातस्स च अट्ठकथं केनचिपि अनायाचितो अत्तनो इच्छावसेनेव अकासि। वुत्तञ्हेतं खुद्दकपाठट्ठकथाय गन्थारम्भे –</p>

<p rend="gatha1">‘‘उत्तमं वन्दनेय्यानं, वन्दित्वा रतनत्तयं।</p>

<p rend="gathalast">खुद्दकानं करिस्सामि, केसञ्‍चि अत्थवण्णनं॥</p>

<p rend="gatha1">खुद्दकानं गम्भीरत्ता, किञ्‍चापि अतिदुक्‍करा।</p>

<p rend="gathalast">वण्णना मादिसेनेसा, अबोधन्तेन सासनं॥</p>

<p rend="gatha1">अज्‍जापि तु अब्भोच्छिन्‍नो, पुब्बाचरियनिच्छयो।</p>

<p rend="gathalast">तथेव च ठितं यस्मा, नवङ्गं सत्थुसासनं॥</p>

<p rend="gatha1">तस्माहं कातुमिच्छामि, अत्थसंवण्णनं इमं।</p>

<p rend="gathalast">सासनञ्‍चेव निस्साय, पोराणञ्‍च विनिच्छयं॥</p>

<p rend="gatha1">सद्धम्मबहुमानेन, नात्तुक्‍कंसनकम्यता।</p>

<p rend="gathalast">नाञ्‍ञेसं वम्भनत्थाय, तं सुणाथ समाहिता’’ति॥</p>

<p rend="bodytext">बहू पन विचक्खणा इमा आरम्भगाथायो विचिनित्वा ‘‘नेतं आचरियबुद्धघोसत्थेरस्स विय वचनं होती’’ति वदन्ति। अयञ्‍च नेसं विचिननाकारो, आचरियबुद्धघोसो हि यं कञ्‍चि गन्थं सीलादिगुणसम्पन्‍नेन अञ्‍ञेन आयाचितोव करोति, इध पन कोचिपि आयाचको <pb ed="M" n="0.0058"/> नत्थि। पुनपि आचरियो ‘‘पोराणसीहळट्ठकथं भासापरिवत्तनवसेन करिस्सामी’’ति च ‘‘महाविहारवासीनं वाचनामग्गं निस्साय करिस्सामी’’ति च एवं पटिञ्‍ञं कत्वाव करोति, इध पन तादिसीपि पटिञ्‍ञा नत्थि। पुनपि आचरियो अतिगम्भीरत्थानं चतुन्‍नञ्‍चागमानं अभिधम्मस्स च संवण्णनारम्भेपि दुक्‍करभावं न कथेति, इध पन ‘‘सासनं अबोधन्तेन मादिसेना’’ति अत्तना सासनस्स अबुद्धभावं पकासेत्वा ‘‘अतिदुक्‍करा’’ति च कथेति। तस्मा ‘‘नेतं आचरियबुद्धघोसस्स विय वचन’’न्ति वदन्ति। तं युत्तं विय दिस्सति, आचरियो हि अत्तनो गन्थनिगमनेसु ‘‘तिपिटकपरियत्तिप्पभेदे साट्ठकथे सत्थुसासने अप्पटिहतञाणप्पभावेना’’ति अत्तनो ञाणप्पभावं पकासेसि, सो ‘‘सासनं अबोधन्तेन मादिसेन अतिदुक्‍करा’’ति ईदिसं वचनं न कथेय्ययेवाति।</p>

</body>
<back></back>
</text>
</TEI.2>
