वसलसुत्त
१.
कोधनो
पापमक्खी च यो नरो।
विपन्नदिट्ठी मायावी,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
२.
एकजं
योध पाणं विहिंसति।
यस्स पाणे दया नत्थि,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
३.
यो
गामानि निगमानि च।
निग्गाहको समञ्ञातो,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
४.
गामे
यं परेसं ममायितं।
थेय्या अदिन्नं आदेति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
५.
यो
वुच्चमानो पलायति।
न हि ते इणमत्थीति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
६.
योध किञ्चिक्खकम्यता,
पथस्मिं वजतं जनं।
हन्त्वा किञ्चिक्ख मादेति।
तं जञ्ञा वसलो इति॥
७.
यो
धनहेतु च यो नरो।
सक्खिपुट्ठो मुसाब्रूति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
८.
यो
दारेसु पटिदिस्सति।
सहसा सम्पियेन वा,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
९.
यो
जिण्णकं गतयोब्बनं।
पहुसन्तो न भरति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१०.
यो
भातरं भगिनिं सस्सुं।
हन्ति रोसेति वाचाय,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
११.
यो
अनत्थ मनुसासति।
पटिच्छन्नेन मन्तेति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१२.
यो
मामं जञ्ञाति इच्छति।
यो पटिच्छन्नकम्मन्तो,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१३.
यो
भुत्वान सुचिभोजनं।
आगतं नप्पटिपूजेति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१४.
यो
अञ्ञं वापि वणिब्बकं।
मुसावादेन वञ्चेति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१५.
यो समणं वा ब्राह्मणं,
भत्तकाले उपट्ठितं।
रोसेति वा न च देति,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१६.
असन्तं
मोहेन पलिगुण्ठितो।
किञ्चनं निजिगीसानो,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१७.
योचत्तानं
परेच मवजानाति।
निहीनो सेन मानेन,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१८.
रोसको
पापिच्छो मच्छरी सठो।
अहिरीको अनोत्तप्पी,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
१९.
यो
अथवा तस्स सावकं।
परिब्बजं गहट्ठं वा,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
अट्ठहि
२०.
यो
अरहाति पटिजानाति।
चोरो सब्रह्मके लोके,
तं जञ्ञा वसलो इति॥
२१.
एते
मया ये ते पकासिता।
न जच्चा वसलो होति,
न जच्चा होति ब्राह्मणो॥
२२.
कम्मुना वसलो होति,
कम्मुना होति ब्राह्मणो॥
२३.
तदमिनापि
यथाहेतं निदस्सनं।
चण्डालपुत्तो सोपाको,
मातङ्गो इति विस्सुतो॥
२४.
सो
मातङ्गो यं सुदुल्लभं।
आगच्छुं तस्सुपट्ठानं,
खत्तिया ब्राह्मणा बहू॥
२५.
सो
विरजं सो महापथं।
कामरागं विराजेत्वा,
ब्रह्मलोकूपगो अहु॥
गिरिं
अयो दन्तेभि खादसि।
जातवेदं पदहसि,
यो इसिं परिभासति॥
आवेलितं
बाहुं पसारेति अकम्पणेय्यं।
सेतानि अक्खीनि यथा मतस्स,
को मे इमं पुत्तमकासि एवं॥