೪. ಧಾತುಯಮಕಂ

೧-೧೯. ಇದಾನಿ ತೇಯೇವ ಮೂಲಯಮಕೇ ದೇಸಿತೇ ಕುಸಲಾದಿಧಮ್ಮೇ ಧಾತುವಸೇನ ಸಙ್ಗಣ್ಹಿತ್ವಾ ಆಯತನಯಮಕಾನನ್ತರಂ ದೇಸಿತಸ್ಸ ಧಾತುಯಮಕಸ್ಸ ವಣ್ಣನಾ ಹೋತಿ। ತತ್ಥ ಆಯತನಯಮಕೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ಪಾಳಿವವತ್ಥಾನಂ ವೇತಿದಬ್ಬಂ। ಇಧಾಪಿ ಹಿ ಪಣ್ಣತ್ತಿವಾರಾದಯೋ ತಯೋ ಮಹಾವಾರಾ, ಅವಸೇಸಾ ಅನ್ತರವಾರಾ ಚ ಸದ್ಧಿಂ ಕಾಲಪ್ಪಭೇದಾದೀಹಿ ಆಯತನಯಮಕೇ ಆಗತಸದಿಸಾಯೇವ। ಇಧಾಪಿ ಚ ಯಮಕಪುಚ್ಛಾಸುಖತ್ಥಂ ಪಟಿಪಾಟಿಯಾ ಅಜ್ಝತ್ತಿಕಬಾಹಿರಾ ರೂಪಧಾತುಯೋವ ವತ್ವಾ ವಿಞ್ಞಾಣಧಾತುಯೋ ವುತ್ತಾ। ಧಾತೂನಂ ಪನ ಬಹುತ್ತಾ ಇಧ ಆಯತನಯಮಕತೋ ಬಹುತರಾನಿ ಯಮಕಾನಿ, ಯಮಕದಿಗುಣಾ ಪುಚ್ಛಾ, ಪುಚ್ಛಾದಿಗುಣಾ ಚ ಅತ್ಥಾ ಹೋನ್ತಿ। ತತ್ಥ ಚಕ್ಖುಧಾತುಮೂಲಕಾದೀಸು ಯಮಕೇಸು ಲಬ್ಭಮಾನಾನಂ ಯಮಕಾನಂ ಅತ್ಥವಿನಿಚ್ಛಯೋ ಆಯತನಯಮಕೇ ವುತ್ತನಯೇನೇವ ವೇದಿತಬ್ಬೋ। ತಂಸದಿಸಾಯೇವ ಹೇತ್ಥ ಅತ್ಥಗತಿ, ತೇನೇವ ಚ ಕಾರಣೇನ ಪಾಳಿಪಿ ಸಙ್ಖಿತ್ತಾ। ಪರಿಞ್ಞಾವಾರೋ ಪಾಕತಿಕೋಯೇವಾತಿ।

ಧಾತುಯಮಕವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ।