ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗಸ್ಸ ಕರಣಂ

ತೇಸು ತಾವ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗಂ ಆಚರಿಯಬುದ್ಧಘೋಸೋ ಸಙ್ಘಪಾಲತ್ಥೇರೇನ ಅಜ್ಝೇಸಿತೋ ಮಹಾವಿಹಾರಸ್ಸ ದಕ್ಖಿಣಭಾಗೇ ಪಧಾನಘರೇ ಮಹಾನಿಗಮಸ್ಸಾಮಿನೋ ಪಾಸಾದೇ ಪರಿ॰ ಅಟ್ಠ॰ ನಿಗಮನಕಥಾ ವಸನ್ತೋ ಅಕಾಸಿ। ಏತ್ತಾವತಾ ಚ ‘‘ಸೋ ಪನೇಸ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೋ ಕೇನ ಕತೋ, ಕದಾ ಕತೋ, ಕತ್ಥ ಕತೋ, ಕಸ್ಮಾ ಕತೋ’’ತಿ ಇಮೇಸಂ ಪಞ್ಹಾನಮತ್ಥೋ ವಿತ್ಥಾರೇನ ವಿಭಾವಿತೋ ಹೋತಿ।

ಇದಾನಿ ಕಿಮತ್ಥಂ ಕತೋತಿಆದೀನಂ ಪಞ್ಹಾನಮತ್ಥಂ ಪಕಾಸಯಿಸ್ಸಾಮ। ತತ್ಥ ಕಿಮತ್ಥಂ ಕತೋತಿ ಏತಸ್ಸ ಪನ ಪಞ್ಹಸ್ಸ ಅತ್ಥೋ ಆಚರಿಯೇನೇವ ಪಕಾಸಿತೋ। ಕಥಂ?

‘‘ಸುದುಲ್ಲಭಂ ಲಭಿತ್ವಾನ, ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಜಿನಸಾಸನೇ।

ಸೀಲಾದಿಸಙ್ಗಹಂ ಖೇಮಂ, ಉಜುಂ ಮಗ್ಗಂ ವಿಸುದ್ಧಿಯಾ॥

ಯಥಾಭೂತಂ ಅಜಾನನ್ತಾ, ಸುದ್ಧಿಕಾಮಾಪಿ ಯೇ ಇಧ।

ವಿಸುದ್ಧಿಂ ನಾಧಿಗಚ್ಛನ್ತಿ, ವಾಯಮನ್ತಾಪಿ ಯೋಗಿನೋ॥

ತೇಸಂ ಪಾಮೋಜ್ಜಕರಣಂ, ಸುವಿಸುದ್ಧವಿನಿಚ್ಛಯಂ।

ಮಹಾವಿಹಾರವಾಸೀನಂ, ದೇಸನಾನಯನಿಸ್ಸಿತಂ॥

ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗಂ ಭಾಸಿಸ್ಸಂ, ತಂ ಮೇ ಸಕ್ಕಚ್ಚ ಭಾಸತೋ।

ವಿಸುದ್ಧಿಕಾಮಾ ಸಬ್ಬೇಪಿ, ನಿಸಾಮಯಥ ಸಾಧವೋ’’ತಿ ವಿಸುದ್ಧಿ॰ ೧.೨॥

ತಸ್ಮಾ ಏಸ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೋ ವಿಸುದ್ಧಿಸಙ್ಖಾತನಿಬ್ಬಾನಕಾಮಾನಂ ಸಾಧುಜನಾನಂ ಸೀಲಸಮಾಧಿಪಞ್ಞಾಸಙ್ಖಾತಸ್ಸ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗಸ್ಸ ಯಾಥಾವತೋ ಜಾನನತ್ಥಾಯ ಕತೋತಿ ಪಧಾನಪ್ಪಯೋಜನವಸೇನ ವೇದಿತಬ್ಬೋ। ಅಪ್ಪಧಾನಪ್ಪಯೋಜನವಸೇನ ಪನ ಚತೂಸು ಆಗಮಟ್ಠಕಥಾಸು ಗನ್ಥಸಲ್ಲಹುಕಭಾವತ್ಥಾಯಪಿ ಕತೋತಿ ವೇದಿತಬ್ಬೋ। ತಥಾ ಹಿ ವುತ್ತಂ ಆಗಮಟ್ಠಕಥಾಸು –

‘‘ಮಜ್ಝೇ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೋ, ಏಸ ಚತುನ್ನಮ್ಪಿ ಆಗಮಾನಞ್ಹಿ।

ಠತ್ವಾ ಪಕಾಸಯಿಸ್ಸತಿ, ತತ್ಥ ಯಥಾಭಾಸಿತಮತ್ಥಂ।

ಇಚ್ಚೇವ ಮೇ ಕತೋ’’ತಿ ದೀ॰ ನಿ॰ ಅಟ್ಠ॰ ೧.ಗನ್ಥಾರಮ್ಭಕಥಾ॥