ತನ್ನಿಸ್ಸಯೋ

ಕಿಂ ನಿಸ್ಸಾಯ ಕತೋತಿ ಏತಸ್ಸಪಿ ಪಞ್ಹಸ್ಸ ಅತ್ಥೋ ಆಚರಿಯೇನೇವ ಪಕಾಸಿತೋ। ವುತ್ತಞ್ಹಿ ಏತ್ಥ ಗನ್ಥಾರಮ್ಭೇ –

‘‘ಮಹಾವಿಹಾರವಾಸೀನಂ, ದೇಸನಾನಯನಿಸ್ಸಿತ’’ನ್ತಿ ವಿಸುದ್ಧಿ॰ ೧.೨।

ತಥಾ ನಿಗಮನೇಪಿ –

‘‘ತೇಸಂ ಸೀಲಾದಿಭೇದಾನಂ, ಅತ್ಥಾನಂ ಯೋ ವಿನಿಚ್ಛಯೋ।

ಪಞ್ಚನ್ನಮ್ಪಿ ನಿಕಾಯಾನಂ, ವುತ್ತೋ ಅಟ್ಠಕಥಾನಯೇ॥

ಸಮಾಹರಿತ್ವಾ ತಂ ಸಬ್ಬಂ, ಯೇಭುಯ್ಯೇನ ಸನಿಚ್ಛಯೋ।

ಸಬ್ಬಸಙ್ಕರದೋಸೇಹಿ, ಮುತ್ತೋ ಯಸ್ಮಾ ಪಕಾಸಿತೋ’’ತಿ ದೀ॰ ನಿ॰ ಅಟ್ಠ॰ ೧.ಗನ್ಥಾರಮ್ಭಕಥಾ॥

ಇಮಿನಾ ಪನ ವಚನೇನ ಅಯಮತ್ಥೋ ಪಾಕಟೋ ಹೋತಿ – ‘‘ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗಂ ಕುರುಮಾನೋ ಆಚರಿಯೋ ಮಹಾವಿಹಾರವಾಸೀನಂ ದೇಸನಾನಯಸಙ್ಖಾತಾ ಪಞ್ಚನ್ನಮ್ಪಿ ನಿಕಾಯಾನಂ ಪೋರಾಣಟ್ಠಕಥಾಯೋ ನಿಸ್ಸಾಯ ತಾಸು ವುತ್ತಂ ಗಹೇತಬ್ಬಂ ಸಬ್ಬಂ ವಿನಿಚ್ಛಯಂ ಸಮಾಹರಿತ್ವಾ ಅಕಾಸೀ’’ತಿ। ತಸ್ಮಾ ಯಾ ಯಾ ಏತ್ಥ ಪದವಣ್ಣನಾ ವಾ ವಿನಿಚ್ಛಯೋ ವಾ ಸಾಧಕವತ್ಥು ವಾ ದಸ್ಸೀಯತಿ, ತಂ ಸಬ್ಬಂ ತಸ್ಸ ತಸ್ಸ ನಿದ್ಧಾರಿತಪಾಳಿಪದಸ್ಸನಿಕಾಯಸಂವಣ್ಣನಾಭೂತಾಯ ಪೋರಾಣಸೀಹಳಟ್ಠಕಥಾತೋ ಆನೇತ್ವಾ ಭಾಸಾಪರಿವತ್ತನವಸೇನೇವ ದಸ್ಸಿತನ್ತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಂ। ಅಯಮ್ಪಿ ಹಿ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೋ ನ ಕೇವಲಂ ಅತ್ತನೋ ಞಾಣಪ್ಪಭಾವೇನ ಕತೋ, ವಿಸುಂ ಪಕರಣಭಾವೇನ ಚ, ಅಥ ಖೋ ಚತುನ್ನಮ್ಪಿ ಆಗಮಟ್ಠಕಥಾನಂ ಅವಯವಭಾವೇನೇವ ಕತೋ। ವುತ್ತಞ್ಹಿ ತಾಸಂ ನಿಗಮನೇ –

‘‘ಏಕೂನಸಟ್ಠಿಮತ್ತೋ, ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೋಪಿ ಭಾಣವಾರೇಹಿ।

ಅತ್ಥಪ್ಪಕಾಸನತ್ಥಾಯ, ಆಗಮಾನಂ ಕತೋ ಯಸ್ಮಾ॥

ತಸ್ಮಾ ತೇನ ಸಹಾಯಂ, ಅಟ್ಠಕಥಾ ಭಾಣವಾರಗಣನಾಯ।

ಸುಪರಿಮಿತಪರಿಚ್ಛಿನ್ನಂ, ಚತ್ತಾಲೀಸಸತಂ ಹೋತೀ’’ತಿಆದಿ ದೀ॰ ನಿ॰ ಅಟ್ಠ॰ ೩.ನಿಗಮನಕಥಾ॥

ಯಾ ಪನ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗೇ ಮಗ್ಗಾಮಗ್ಗಞಾಣದಸ್ಸನವಿಸುದ್ಧಿನಿದ್ದೇಸೇ ‘‘ಅಯಂ ತಾವ ವಿಸುದ್ಧಿಕಥಾಯಂ ನಯೋ। ಅರಿಯವಂಸಕಥಾಯಂ ಪನಾ’’ತಿಆದಿನಾ ವಿಸುದ್ಧಿ॰ ೨.೭೧೭ ದ್ವೇ ಕಥಾ ವುತ್ತಾ, ತಾಪಿ ಮಹಾವಿಹಾರವಾಸೀನಂ ದೇಸನಾನಯೇ ಅನ್ತೋಗಧಾ ಇಮಸ್ಸ ವಿಸುದ್ಧಿಮಗ್ಗಸ್ಸ ನಿಸ್ಸಯಾಯೇವಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾತಿ।