ಪೋರಾಣವಚನದಸ್ಸನಂ
ನ ಕೇವಲಂ ಆಚರಿಯೋ ಅಟ್ಠಕಥಾಯೋಯೇವ ನಿಸ್ಸಯಭಾವೇನ ದಸ್ಸೇಸಿ, ಅಥ ಖೋ ‘‘ಪೋರಾಣಾ ಪನಾಹೂ’’ತಿಆದಿನಾ ಪೋರಾಣಾನಂ ವಚನಮ್ಪಿ ದಸ್ಸೇಸಿಯೇವ। ತದೇತ್ಥ ದ್ವಾವೀಸತಿಯಾ ಠಾನೇಸು ದಿಟ್ಠಂ
‘‘ಓಭಾಸೇ ಚೇವ ಞಾಣೇ ಚ, ಪೀತಿಯಾ ಚ ವಿಕಮ್ಪತಿ…ಪೇ॰…
ಧಮ್ಮುದ್ಧಚ್ಚಕುಸಲೋ ಹೋತಿ, ನ ಚ ವಿಕ್ಖೇಪಂ ಗಚ್ಛತೀ’’ತಿ –
ಏವಮಾಗತಾ ಗಾಥಾಯೋ ಇಧ (೨೭೩-೪-ಪಿಟ್ಠೇಸು) ಪೋರಾಣಾನಂ ವಚನಭಾವೇನ ದಸ್ಸಿತಾ। ಯದಿ ಚಿಮಾ ಗಾಥಾಯೋ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾರೇಹಿ ಪಕ್ಖಿತ್ತಾ ಭವೇಯ್ಯುಂ ಯಥಾ ಪರಿವಾರಪಾಳಿಯಂ (೩-ಪಿಟ್ಠೇ) ಆಗತಾ ಆಚರಿಯಪರಮ್ಪರಾದೀಪಿಕಾ ಗಾಥಾಯೋ, ತಾ ಹಿ ಸಮನ್ತಪಾಸಾದಿಕಾಯಂ (೧, ೪೬-ಪಿಟ್ಠೇ) ಪೋರಾಣವಚನಭಾವೇನ ದಸ್ಸಿತಾ, ಏವಂ ಸತಿ ತೇಯೇವ ಸಙ್ಗೀತಿಕಾರಾ ಪೋರಾಣಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ। ಅಥ ಪಟಿಸಮ್ಭಿದಾಮಗ್ಗದೇಸಕೇನೇವ ಭಾಸಿತಾ ಭವೇಯ್ಯುಂ, ತೇ ವಿಯ ಗರುಕರಣೀಯಾ ಪಚ್ಚಯಿಕಾ ಸದ್ಧಾಯಿತಬ್ಬಕಾ ಮಹಾಥೇರಾ ಪೋರಾಣಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ। ಸಮನ್ತಪಾಸಾದಿಕಾಸುಮಙ್ಗಲವಿಲಾಸಿನೀಆದೀಸು ‘‘ಪೋರಾಣಾ ಪನ ಏವಂ ವಣ್ಣಯನ್ತೀ’’ತಿಆದಿನಾ ವುತ್ತಟ್ಠಾನೇಸುಪಿ ತಾದಿಸಾವ ಆಚರಿಯಾ ಪೋರಾಣಾತಿ ವುತ್ತಾ।