ಧಮ್ಮಪದಟ್ಠಕಥಾಕರಣಂ
ಅಪರಾಪಿ ತಿಸ್ಸೋ ಅಟ್ಠಕಥಾಯೋ ಸನ್ತಿ ಖುದ್ದಕಪಾಠಟ್ಠಕಥಾ ಧಮ್ಮಪದಟ್ಠಕಥಾ ಸುತ್ತನಿಪಾತಟ್ಠಕಥಾ ಚಾತಿ, ಯಾ ತಾಸು ದಿಸ್ಸಮಾನನಿಗಮನವಸೇನ ಆಚರಿಯಬುದ್ಧಘೋಸೇನೇವ ಕತಾತಿ ಪಞ್ಞಾಯನ್ತಿ। ತತ್ಥ ಪನ ವುತ್ತವಚನಾನಿ ಕಾನಿಚಿ
ತಂ ತಥಾ ವಾ ಹೋತು ಅಞ್ಞಥಾ ವಾ, ಇದಾನಿ ಏಕನ್ತತೋ ವಿನಿಚ್ಛಿನಿತುಂ ನ ಸುಕರಮೇವ। ತಸ್ಮಾ ತಾಸಂ ನಿಗಮನವಚನವಸೇನೇವ ಏತ್ಥ ಪಕಾಸಯಿಸ್ಸಾಮ। ತಾಸು ಹಿ ಧಮ್ಮಪದಟ್ಠಕಥಂ ಕುಮಾರಕಸ್ಸಪತ್ಥೇರೇನ ಆಯಾಚಿತೋ ಸಿರಿಕೂಟಸ್ಸ (ಸಿರಿಕುಡ್ಡಸ್ಸ) ರಞ್ಞೋ ಪಾಸಾದೇ ವಿಹರನ್ತೋ ಪರಮ್ಪರಾಭತಂ ಸೀಹಳಭಾಸಾಯ ಸಣ್ಠಿತಂ ಪೋರಾಣಟ್ಠಕಥಂ ಪಾಳಿಭಾಸಾಯ ಆರೋಪೇತ್ವಾ ವಿತ್ಥಾರಗತಞ್ಚ ವಚನಕ್ಕಮಂ ಸಮಾಸೇತ್ವಾ ಗಾಥಾಸು ಅಸಂವಣ್ಣಿತಪದಬ್ಯಞ್ಜನಾನಿ ಸಂವಣ್ಣೇತ್ವಾ ಅಕಾಸಿ। ವುತ್ತಞ್ಹಿ ತತ್ಥ ಗನ್ಥಾರಮ್ಭೇ –
‘‘ಪರಮ್ಪರಾಭತಾ ತಸ್ಸ, ನಿಪುಣಾ ಅತ್ಥವಣ್ಣನಾ।
ಯಾ ತಮ್ಬಪಣ್ಣಿದೀಪಮ್ಹಿ, ದೀಪಭಾಸಾಯ ಸಣ್ಠಿತಾ…ಪೇ॰…
ಕುಮಾರಕಸ್ಸಪೇನಾಹಂ, ಥೇರೇನ ಥಿರಚೇತಸಾ।
ಸದ್ಧಮ್ಮಟ್ಠಿತಿಕಾಮೇನ, ಸಕ್ಕಚ್ಚಂ ಅಭಿಯಾಚಿತೋ…ಪೇ॰…
ತಂ ಭಾಸಂ ಅತಿವಿತ್ಥಾರ, ಗತಞ್ಚ ವಚನಕ್ಕಮಂ।
ಪಹಾಯಾರೋಪಯಿತ್ವಾನ, ತನ್ತಿಭಾಸಂ ಮನೋರಮಂ॥
ಗಾಥಾನಂ ಬ್ಯಞ್ಜನಪದಂ, ಯಂ ತತ್ಥ ನ ವಿಭಾವಿತಂ।
ಕೇವಲಂ ತಂ ವಿಭಾವೇತ್ವಾ, ಸೇಸಂ ತಮೇವ ಅತ್ಥತೋ॥
ಭಾಸನ್ತರೇನ ಭಾಸಿಸ್ಸ’’ನ್ತಿ
ನಿಗಮನೇ ಚ ವುತ್ತಂ –
‘‘ವಿಹಾರೇ ಅಧಿರಾಜೇನ, ಕಾರಿತಮ್ಹಿ ಕತಞ್ಞುನಾ।
ಪಾಸಾದೇ ಸಿರಿಕೂಟಸ್ಸ, ರಞ್ಞೋ ವಿಹರತಾ ಮಯಾ’’ತಿ
ಏತ್ಥ ಚ ಸಿರಿಕೂಟೋ ನಾಮ ಸಮನ್ತಪಾಸಾದಿಕಾನಿಗಮನೇ ಸಿರಿಪಾಲೋತಿ ವುತ್ತೋ ಮಹಾನಾಮೋಯೇವ ರಾಜಾತಿ ವದನ್ತಿ। ಏವಂ ಸತಿ ಮಹೇಸಿಯಾ ಆನಯನಂ ಸಮಾದಾಪನಮಾರಬ್ಭ ತೇನ ರಞ್ಞಾ ದಿನ್ನೇ ಧೂಮರಕ್ಖಪಬ್ಬತವಿಹಾರೇ ವಸನ್ತೇನ ಸಾ ಕತಾತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಾ। ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ಮಹಾವಂಸೇ –
೩೭-೨೧೨.
‘‘ಲೋಹದ್ವಾರ-ರಲಗ್ಗಾಮ-ಕೋಟಿಪಸ್ಸಾವನವ್ಹಯೇ।
ತಯೋ
೨೧೩.
ವಿಹಾರಂ ಕಾರಯಿತ್ವಾನ, ಧೂಮರಕ್ಖಮ್ಹಿ ಪಬ್ಬತೇ।
ಮಹೇಸಿಯಾ’ನಯೇನಾ’ದಾ, ಭಿಕ್ಖೂನಂ ಥೇರವಾದಿನ’’ನ್ತಿ॥
ತಸ್ಸ ಪನ ರಞ್ಞೋ ಕಾಲೇ ಸಾ ನಿಟ್ಠಾಪಿತಾತಿ ನ ಸಕ್ಕಾ ಗಹೇತುಂ। ತಸ್ಸ ಹಿ ರಞ್ಞೋ ಏಕವೀಸತಿಮವಸ್ಸೇ ಸಮನ್ತಪಾಸಾದಿಕಂ ನಿಟ್ಠಾಪೇಸಿ। ಸೋ ಚ ರಾಜಾ ದ್ವಾವೀಸತಿಮವಸ್ಸೇ ದಿವಙ್ಗತೋ। ಏತ್ಥನ್ತರೇ ಸಾಧಿಕಏಕವಸ್ಸೇನ ‘‘ಚತಸ್ಸೋ ಚ ಆಗಮಟ್ಠಕಥಾಯೋ ತಿಸ್ಸೋ ಚ ಅಭಿಧಮ್ಮಟ್ಠಕಥಾಯೋ ಅಯಞ್ಚ ಧಮ್ಮಪದಟ್ಠಕಥಾ’’ತಿ ಸಬ್ಬಾ ಏತಾ ನ ಸಕ್ಕಾ ನಿಟ್ಠಾಪೇತುನ್ತಿ।