ವಾಸಮಾಲಿನೀಕ್ಯ

॥ನಮೋ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅರಹತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ॥

೧.

ವುಡ್ಢೋಪಿ ಜಿನಾನಂ, ಬುದ್ಧೋಸಿ ವಿಜಾನಂ।

ಪುಬ್ಬೋದಿತಿ ಮಾಹಂ, ಕುಬ್ಬೋಮಿ ವಿಮಾನಂ॥

(ತನುಮಜ್ಝಾಗಾಥಾ)

೨.

ಮಹಾಸಮತಕೂಲಂ, ನರಾಪವರಪೂಜಂ।

ಜಹಾ ಅಭಯಪೂರಂ, ನಮಾ ಕನಕರೂಪಂ॥

(ಕುಮಾರಲಲಿತಾಗಾಥಾ)

೩.

ನರಾಸಭಸುಬುದ್ಧಂ , ಪಜಾಮತನುರುತ್ತಂ।

ದಯಾಕರಮುದುತ್ತಂ, ನಮಾಮ ಹ ಉಸುಕ್ಕಂ॥

(ಕುಮಾರಲಲಿತಾಗಾಥಾ)

೪.

ಹಿತಂ ವಹಸುಸೀಲೋ, ಪಮೋದತಿ ಸುಖತ್ತೇ।

ನಮೇ ತಮಪಬುದ್ಧಂ, ಜಿನಂ ಗತಸುಖನ್ತಂ॥

(ಕುಮಾರಲಲಿತಾಗಾಥಾ)

೫.

ಬನ್ಧು ಚ ಸನ್ತಕಿಲೇಸೋ, ಯೋ ಪಿತವಣ್ಣಪಭಾಸೋ।

ಗೋತಮಗೋತ್ತಸುಞ್ಞತೋ, ತಸ್ಸ ನಮೋ ನರಸೀಹೋ॥

(ಚಿತ್ರಪದಾಗಾಥಾ)

೬.

ಬುದ್ಧಂ ಸುದ್ಧಂ ಲೋಕೇಸೀತಂ, ಉಕ್ಕಂ ಯುತ್ತಂ ಯೋಗೇ ಹಂ।

ವನ್ತಾತೀತಂ ಓಘೇ ಸೀದಂ, ವನ್ದಾಪೀಹಂ ಸೋಕೇಹೀಹಂ॥

(ವಿಜ್ಜುಮ್ಮಾಲಾಗಾಥಾ)

೭.

ಭೋಗವತೀ ಯೋಪಖಮೀ, ಸೀತದಯಾ ಲೋಕಸಖಾ।

ಧಾತುತಯೇ ಕಿತ್ತಿ ಸ ವೇ, ದಾತು ಜಯೇ-ತಸ್ಸ ಚ ಮೇ।

(ಮಾಣವಕಗಾಥಾ)

೮.

ಮಾನಿತೋ ಲುಖೋ ರುತೋಥ, ಸನ್ನಿಭೋ ಸುಭೋ ಸುಖೋ ಚ।

ಜಾನಿತೋ ಧರೋ ನಮೋ ಚ, ತಸ್ಸ ಯೋ ಥುತೋ ಗುಣೋವ॥

(ಸಮಾನಿಕಾಗಾಥಾ)

೯.

ಜಯಂ ಧಜಂ ಪಜಾಪುಗೇ, ಠಿತಂ ಲಿಲಂ ಮಹಾಸುಖೇ।

ಸುಭಂ ಫುಟಂ ಪಭಂ ನಮೇ, ಹಿತಂ ಸುಖಂ ದದಾತು ಮೇ॥

(ಪಮಾಣಿಕಾಗಾಥಾ)

೧೦.

ಪುಣ್ಣಪುಞ್ಞಜನಿತಸುಭಂ, ಜಾತಿಞಾತಿಥುತಿಯಗುಣಂ।

ಭೇದವೇರವಿಮಲಜಿನಂ, ಞಾಣಪಾದಚರಣ-ಮಹಂ॥

(ಹಲಮುಖೀಗಾಥಾ)

೧೧.

ಸತಿ ಮತಿ ಸುಚಿ ಯೋ-ಭಾಸೋ, ಥುತಿ ಮುನಿ ಸುಖಿತೋ ಕಾಯೋ।

ಮನುಜಪುಮಸುತೋ ನಾಥೋ, ಜಯವರ ಮು-ಸಭೋ ದಾತೋ॥

(ಭುಜಗಸುಸುಗಾಥಾ)

೧೨.

ಯೋ ಬುದ್ಧೋ ಪವರೋ ಲಿಲೋ ಪುಗೇ,

ಲೋಕುತ್ತೋ ಅಭಯೋ ಠಿತೋ ಸುಖೇ।

ಉತ್ತಿಣ್ಣಂ ನಿಸಭಂ ಹಿತಂ ವಹೇ,

ಮೋನಿನ್ದಂ ವಿಮಲಂ ಜಿನಂ ನಮೇ॥

(ಸುದ್ಧವಿರಾಜಿತಗಾಥಾ)

೧೩.

ದೇವಿನ್ದಂ ವರಗಣಥೇರಿನ್ದಂ,

ನಿಟ್ಠಾನಂ ಭವಜನನಿಬ್ಬಾನಂ।

ನಿದ್ದೋಸಂ ರಣರಜನಿಪ್ಫೋಟಂ,

ವನ್ದೇ-ಹಂ ಸುಭಮುಖಸೋಣ್ಣೇಮಂ॥

(ಪಣವಗಾಥಾ)

೧೪.

ಗೋತಮಗೋತ್ತೇ ಕೇತುವ ಞಾತಂ,

ಲೋಕಜಖೇತ್ತೇ ಮೇರುವ ಜಾತಂ।

ಥನ್ದಿಲಜೇಟ್ಠೇ ಭೇದಿತಮಾರಂ,

ಪಣ್ಡಿತಮಜ್ಝೇ ಮೇಧಿವ ಭಾಣಂ।

ಮನ್ತಿಯ ವನ್ದೇ ಸೇವಿತನಾಥಂ॥

(ರುಮ್ಮವತೀಗಾಥಾ)

೧೫.

ಬುದ್ಧೋ ಸುಕ್ಕೋ ಅಮಿತಗುಣೀಸೋ,

ಯುತ್ತೋ ಮುತ್ತೋ ಸಸಿವ ತಿಮೀತೋ।

ಖೇ ಯೋ ತೇಜೋ ತಪಸಿವ ಅಕ್ಕೋ,

ಫೇಲೋ ಥೇತೋ ತವ ನಮಕಾರೋ॥

(ಮತ್ತಾಗಾಥಾ)

೧೬.

ಯೋ ಜಿತಮಾರೇ ವೇ ಅಜಿ ಸಬ್ಬಂ,

ಥೋ ಮಿತಸಾರೇ ಹೇ-ಧಿತಪತ್ತಂ।

ಸಂಸಿತಪುಣ್ಣೋ ಸೋ ನಮಿ ತಸ್ಸ,

ಪಣ್ಡಿತಫುಲ್ಲೋ ಸೋ ಮತಿಕಸ್ಸ॥

(ಚಮ್ಪಕಮಾಲಾಗಾಥಾ)

೧೭.

ಕನಕರೂಪ ಮೂಪಮೇಯ್ಯಕಂ,

ಪವರಸೂರ ಪೂಜಸೇವತಂ।

ಕಮಲಭೂಮ ಧೂರದೇಸಕಂ,

ನರಮರೂಪ ರೂ ನಮೇ ತ-ಹಂ॥

(ಮನೋರಮಾಗಾಥಾ)

೧೮.

ದೇವೇ ಗತೇ ದ್ವೇವಾರಾ ಗಮಾಸಿ,

ಸೇಲೇ ಚಲೇ ಯೇ ಞಾತಾ ಪಚಾಯಿ।

ಉದ್ಧಂ ತಲೇ ತೇವಾಸಂ ಅಕಾಸಿ,

ಬುದ್ಧಂ ಮತೇ ಏಸಾಹಂ ನಮಾಮಿ॥

(ಉಬ್ಭಾಸಕನ್ತಗಾಥಾ)

೧೯.

ಉಕ್ಕೇ ಸುನುತಂ ಪುಥುಕಞ್ಚ ಥೇರಂ,

ವುತ್ತೇ ಸುಖುಮಂ ಉಜುಕಂ ತಥೇತಂ।

ದಿಬ್ಬೇ ಪಟಿಮಂ ಕಿರಿಯಂ ವದೇತಂ,

ಇದ್ಧೇ ಮಹಿತಂ ಕಥಿತಂ ನಮೇಹಂ॥

(ಉಪಟ್ಠಿತಗಾಥಾ)

೨೦. ದಿಬ್ಬಸ್ಸ ಪೂರೇ ಪವರೇಹಿ ಗುತ್ತೋ,

ಸಿದ್ಧತ್ಥ ಭೂತೇ ನಗರೇಹಿ ವುಟ್ಠೋ।

ಸಙ್ಕಸ್ಸ ಪೂರೇ ಮ-ಗಣೇಹಿ ಬುದ್ಧೋ,

ಅಞ್ಞತ್ಥ ಪೂಜೇ ಪನಮೇ ನಿ ಕುಬ್ಬೋ॥

(ಇನ್ದವಜಿರಾಗಾಥಾ)

೨೧.

ಸುಭಂ ಥುತಂ ಯೋ ರಜತಂ ಬಲತ್ಥಂ,

ಯುಗಂ ಹುತಂ ಸೋ ಕನಕಂ ಕಮತ್ಥಂ।

ಚಿತಂ ಠಿತಂ ಲೋಹಿತಕಂ ಮನಾಪಂ,

ಲಿಲಂ ಇತಂ ಸೋರಚಿ ತಂ ನಮಾಹಂ॥

(ಉಪೇನ್ದವಜಿರಾಗಾಥಾ)

೨೨.

ಪಿನಿತಂ ವಿಣಂ ಸಖಿಲಂ ಯಜಿ ತಂ,

ಸುಸುಖಂ ಧುಜಂ ಬಿಲುವಂ ನಿಯುತಂ।

ಠಪಿಯಂ ಸಿಮಂ ಥುನುತಂ ಪುಥುಲಂ,

ನಮಿ ಹಂ ಖಿಣಂ ಸುಖುಮಂ ಮುದುಕಂ॥

(ಸುಮುಖೀಗಾಥಾ)

೨೩.

ಸೋಗತಿ ಬೋಧಯಿಂ ಗಾಹಿಯ ಪತ್ತಂ,

ಓತರಿ ಸೋನಮಿ ಜಾನಿತ ಅತ್ಥಂ।

ಭೂಪತಿ ಪೂಜಯಿ ಸಾಕಿಯ ವಂಸಂ,

ಸೂಜಧಿ ಊಪಧಿ ಭಾಸಿತ ಧಮ್ಮಂ॥

(ದೋಧಕಗಾಥಾ)

೨೪.

ಚತ್ತಾರೋ-ಮೇ ಯಾಚಿತೇ ಸೋ ಪವುತ್ಥೇ,

ಲದ್ಧಾ ಭೋಗೇ ಕಾಮಿತೇ ಓಘಮುತ್ತೇ।

ಕತ್ತಾ ತೋಸೇ-ತಂ ನಮೇ ಚೋಲಯುತ್ತೇ,

ತತ್ಥಾ-ಲೋಕೇ ತಂಪತೇ ಖೋ ಪದುಕ್ಕೇ॥

(ಸಾಲಿನೀಗಾಥಾ)

೨೫.

ಸತ್ತಾ-ಲೋಕೋ ಸರಿತೋ ಯೋ ಧಜುಕ್ಕಂ,

ತತ್ಥಾ-ಗೋಪೋ ರಚಿಯೋ-ನೋಜ-ಮುದ್ಧಂ।

ಭದ್ದಾ-ಸೋಕೋ-ಪಚಿತೋ-ಭೋ ಪಬುದ್ಧಂ,

ಸದ್ಧಾಯೋಗೋ ಭಜಿ ಸೋ-ಹೋ-ನಮುಚ್ಚಂ॥

(ವಾತೋಮ್ಪೀಗಾಥಾ)

೨೬.

ಞಾತಮರೂನಂ ಉಪರಿ ಠಿತಾನಂ,

ವಾಲಪಸೂಕಂ ಹುವತಿ ಜಿನಾನಂ।

ದೇವಸುಯಾಮೋ ಜಿನಮಿತಿ ಞಾತೋ,

ತೇನ ಸುಖಾ-ಭೋ ವಿನಮಿ ಇದಾ ಸೋ॥

(ಸಿರೀಗಾಥಾ)

೨೭.

ಪುಣ್ಣಕೇನ ಕುಸುಮೇನ ಸೇವತಂ,

ಕುಞ್ಜರೇವ ಥುನುತೇನ ಖೇ ಗತಂ।

ಸುನ್ದರೇನ ನಮಿ ತೇನ ಮೇ ಜಯಂ,

ಪುಞ್ಞತೇಜಕರಿ-ಧೇಸ ವೇ ದದಂ॥

(ರಥೋದ್ಧತಾಗಾಥಾ)

೨೮.

ಮಾತು ಆಯು ಖಿಣು-ಕೇ ಇಹ ಪುಬ್ಬೇ,

ತಾಸು ಸಾಧು ವಿಸುತೇ-ದಿಸಕುಚ್ಚೇ।

ವಾತ ತಾಲ ಖಚಿತೇನಿ-ಧ ಸೋಣ್ಣೇ,

‘‘ತಾತ ತಾತ’’ ಯಜಿ ತೇ-ತಿಸ ವನ್ದೇ॥

(ಸ್ವಾಗತಗಾಥಾ)

೨೯.

ಉಪರಿ ಕಮಲಯೋನಿ ಸೋಭಿತಂ,

ಜುಹತಿ ಧವಲಜೋತಿ-ದೋಸಿತಂ।

ಸುಕರಿ ಯ-ಮತಬೋಧಿ-ಮೋಚಿತಂ,

ಸುನಮಿ ಚರಣಲೋಕಿ-ಧೋ-ರಿಮಂ॥

(ಭದ್ದಿಕಾಗಾಥಾ)

೩೦.

ವನೇ ಜಿನೋ ಯೋ ವಿನಯಂ ಸುಪೇಕ್ಖಿ-ಮಂ,

ಮತೇ ಠಿತೋ-ಭೋ ದಿಜಕಂ ದುಬಜ್ಜಿತಂ।

ಅಘೇ-ನಿಧೋ ಖೋಭಿ-ತರಂ ಮುನೇ-ಚ್ಛಿ-ದಂ,

ನಮೇ-ಭಿತೋ ಬೋಧಿಮಹಂ ಲುಖ-ಜ್ಝಿತಂ॥

(ವಂಸಟ್ಠಗಾಥಾ)

೩೧.

ಯೋ ಜಾತಿ-ದೋಮಾನೀ-ಮುಪಾಸಿ ಲಮ್ಬಿ ತಂ,

ಕೋಧೇಹಿ ಲೋಕೇಹಿ ದುಭಾಸಿ ಪಣ್ಡಿತಂ।

ಪೂರೇಪಿ ಮೂಲೇಪಿ ಪಹಾಸಿ ದಿಟ್ಠಿಕಂ,

ಸಬ್ಬೇಹಿ ಪತ್ತೇಹಿ ನಮಾಮಿ ಇಚ್ಛಿತಂ॥

(ಇನ್ದವಂಸಾಗಾಥಾ)

೩೨.

ವೇರಞ್ಜಕೇ ಪೂರವರೇ ವಿಭೂಸಿತೇ,

ನೇಲಞ್ಜನೇ ದೂಮವನೇ ವಿಕೂಜಿತೇ।

ಖೇಮಙ್ಕರೇ ಥೂಲತರೇ ವಿದೂ ಸಿತೇ,

ಏತ-ಙ್ಗಮೇ ಪೂನ ನಮೇ ವಿರೂಪಿ ವೇ॥

(ಇನ್ದವಂಸಾಗಾಥಾ)

೩೩.

ಅಧುನಾಪಿ ಸ ಸಾರಿಸುತೋ ನಿಮಲಂ,

ತಮುಪಾಸಿ ಮತಾಪಿ ಕುತೋ ಚಿ ನಯಂ।

ಕರುಣಾಯಿ ಧ ಯಾಚಿ ಬುಧೋ ವಿನಯಂ,

ಗರುಕಾಪಿ ನಮಾಮಿ ಸು-ಯೋ ಜಿತ-ಹಂ॥

(ತೋಟಕಗಾಥಾ)

೩೪.

ಜನವರೋ ಮುನಿ ಸೋ ಸರಿತೋ ವನೇ,

ವಸಭತೋ ಉದಿತೋ-ಪರಿ ಗೋತಮೇ।

ಗಮನಸೋ ಗುಣಿಕೋ ಗಮಿ-ತೋ ನಮೇ,

ನಗರ-ದೋ ಜುತಿ-ಮೋ ಘತಿತೋ-ಸಥೇ॥

(ದುತವಿಲಮ್ಬಿತಗಾಥಾ)

೩೫.

ಭಗವತಿ ಕುಟಿಗಾರೇ ಯೋ ನಿಸಿನ್ನೇ,

ಧನವತಿ ಸುವಿಸಾಲೇ-ಕೋ ಇಸಿನ್ದೇ।

ಯ-ಮಲಭಿ ಮುನಿ ಲಾಭೇ ಮೋಲಿಛಿನ್ನೇ,

ಸ ಪನಮಿ ಜುತಿ-ಮಾಸೇ-ತೋ ಕಿಲಿನ್ನೇ॥

(ಪುಟಗಾಥಾ)

೩೬.

ಪಠಪಿತ-ಮಿಚ್ಚಸ್ಸ ಸಿದತು ಸಬ್ಬಂ,

ಪಠಮಿ-ಧ ಸಿಕ್ಖಸ್ಸ ಹಿತಸುಖತ್ಥಂ।

ಪವದಿಯ ಗಿದ್ಧಸ್ಸ ಖಿಣಲುಖತ್ಥಂ,

ಪನಮಿ ಚ ಕಿಚ್ಚಸ್ಸ ಸಿಖಮುಕಪ್ಪಂ॥

(ಕುಸುಮವಿಚಿತ್ತಾಗಾಥಾ)

೩೭.

ನಿಲೋಭಾಸಿ ಧೂಮೇಹಿ ಯು-ಚ್ಚೋ ವಿಲಾಸೇ,

ಠಿತೋ ಚಾ-ಭಿ ಭೂ ತೇಹಿ ರುಕ್ಖೋ-ದಿಗಾಹೇ।

ಯಿ-ತೋ ತಾನಿ ಪೂರೇಪಿ ಲುದ್ಧೋ ದ್ವಿವಾರೇ,

ಜಿನೋ-ಕಾಸಿ ಪೂಜೇಮಿ ಬುದ್ಧೋ ಹಿತಾ-ಸೇ॥

(ಭುಜಙ್ಗಪ್ಪಯಾತಗಾಥಾ)

೩೮.

ಜನರಮೇ ದಸಸರೇ ವಿಸಾಲಕೇ,

ಮುನಿವರೇ ಕುಟಿಘರೇ-ರಿಯಾಪಥೇ।

ಧುತತರೇ-ಸುಭಕಥೇ ಚಜಿ ಸ ವೇ,

ತತಿಯಕೇ-ತ-ಮಿಧ ವೇ ಠಪಿ ನಮೇ॥

(ಪಿಯಂವದಾಗಾಥಾ)

೩೯.

ವೇಸಾಲಿಕೇ ತು ವಸಿ ಕಾತು ಚಾತುಕಂ,

ತೇ ಞಾಹಿ ತೇಸು ಲಭಿ-ಧಾ-ಮುಕಾ-ಮುಕಂ।

ನೇಗಾಮಿಕೇಸು ಭಜಿ ಫಾಸು ಸಾ-ಯುಕಂ,

ಏತಾ-ಧಿಕೇಸು ನಮಿ-ಕಾಸು-ದಾ-ತುಲಂ॥

(ಲಲಿತಾಗಾಥಾ)

೪೦.

ವದಿ ಸುಪ್ಪಿಯೋ ದುವಚನಂ ತಮತೋ,

ಸಹಿ ಮುತ್ತಿಕೋ ಗುಣಕಥಂ ತಥತೋ।

ಗಮಿ ಮಾಣವೋ ದುರಪಥಂ ಚರತೋ,

ನಮಿ ಸಾಧವೋ ಬುಧವರಂ ಪರಸೋ॥

(ಪಮಿತಕ್ಖರಾಗಾಥಾ)

೪೧.

ಯು-ಪಗಮಿ ವಿಮಲೋ ಸಖಿಲೋ ತದಾ,

ಯುವವತಿ-ಪಿವನೋ ರಮಿ ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ।

ಏಕಸಯಿ ಠಿತತೋ ಕಥಿ ಖೋ ಗುಣೇ,

ಏಸ ನಮಿ ಜಿನ-ಮೋ ಪಧಿ-ದೋ-ಜುಕೇ॥

(ಉಜ್ಜಲಾಗಾಥಾ)

೪೨.

ಜಾನಂ ಸಬ್ಬೇಸಂ ದೇಸಿ ಯೋ ಖೋ-ಧಿಮುತ್ತಂ,

ಆನನ್ದತ್ಥೇರಂ ವೇದಿತೋ ಚೋಳಿಸುತ್ತಂ।

ಕಾಯಸ್ಸಮ್ಮುಖೇ ಕಾತುನೋ-ಲೋಕಿಯಂ-ಸೇ,

ಠಾನ-ಸ್ಸ-ಪ್ಪುಗೇ ಕಾರುಣೋ ಹೋತಿ ವನ್ದೇ॥

(ವೇಸ್ಸದೇವೀ ಗಾಥಾ)

೪೩.

ಸುಕಥಿಯ ಮಜ್ಝಿಮಸೀಲ-ಮಪರಂ,

ಯು-ಪಚಿತ-ಮೇತ್ಥಿ-ಧ ಚೀರ-ಮನಯಂ।

ಬುಧಯಿ ಚ ಭಜ್ಜಿತ-ಮೀಣವತರಂ,

ಸುನಮಿ ಪವಜ್ಜಿತ-ಮೀಹ-ಮಮಲಂ॥

(ತಾಮರಸಗಾಥಾ)

೪೪.

ಮಹಕಞ್ಹಿ ಸೀಲಮ್ಪಿ ಅಭಾಸಿ ಕನ್ತೇ,

ಬ್ರಹ್ಮಥನ್ದಿಲೀ ಮಮ್ಹಿ ಮನಾಪಿ ರಮ್ಮೇ।

ಚಲಕಮ್ಪಿ ಗೀರಮ್ಪಿ ಕದಾಚಿ ಅಮ್ಬೇ,

ವರಪಣ್ಡಿ ಖೀಣಮ್ಪಿ ನಮಾಮಿ ತಂ ವೇ॥

(ಕಮಲಾಗಾಥಾ)

೪೫.

ಮೋಹನ್ತೇ ಜಿನಿ ಪಠಮೇ ಜಯೇ ಜಿತಾಯಂ,

ಸೋರಮ್ಮೇ ಇಸಿಪತನೇ ವನೇ ನಿವಾಸಂ॥

ಖೋಭನ್ತೇ ಕಿರಿ ಸಕಲೇ ವದೇ ವಿಲಾಸಂ,

ಘೋರಂವೇ ವಿನಿದಮನೇ ನಮೇ ಜಿನಾ-ಹಂ॥

(ಪಹಾಸಿನೀಗಾಥಾ)

೪೬.

ದಿವಾರಕಂ ಬಜನಗರಂ ಫಿತಂ ವಸೇ,

ನಿಸಾಯ ತಂ ಜನಗಣನಂ ಠಿತಂ ಮತೇ।

ವಿಜಾನಕಂ ತಮಜಟಕಂ ಸಿತಂ ವನೇ,

ಹಿತಾವಹಂ ನರಪವರಂ ಇಮಂ ನಮೇ॥

(ರುಚಿರಗಾಥಾ)

೪೭.

ರಚಿತ-ಮವಿರಲಂ ಮನುಸ್ಸ ಮಥಾ ಪಣಂ,

ಪಸಿಯ ತತಿಯಕಂ ಚತುತ್ಥ ಮಕಾ ಸಯಂ।

ಕರಿತ-ಮಧಿಕತಂ ಅಖುಬ್ಭಮಲಾ ಸಭಂ,

ಜಹಿತಗತಿಪರಂ ಪನುಜ್ಜ ನಮಾಮ-ಹಂ॥

(ಪರಾಜಿತಾಗಾಥಾ)

೪೮.

ನಗರ-ಮಜಯ-ಮೇಸ ನಿವಸಿ ಥ ಪರೇ,

ಮಹತಿ ಸ ಮಣಿಕೇ ಸಕುಣಕುಜವನೇ।

ಯಪತಿ ವಸತಿ ವೇ ಹಿತಸಿವವಹನೇ,

ಸುರತ ಮುಭಯಮೇ-ಸಿತ ಮಿಮ ಪನಮೇ॥

(ಪಹರಣಕಲಿಕಾಗಾಥಾ)

೪೯.

ಛಟ್ಠಂ ವಸೇ ಅಥು-ದ ತತ್ಥ ವನೇ ಮುನೇ ಸಂ,

ಸಬ್ಬಂ ಧರೇ ಮಕುಲಪಬ್ಬತಕೇ ಉಪೇದಂ।

ಚತ್ತಂ ಮಲೇ ಮನುಜ ಮತ್ಥವಸೇ ಸುದೇಸಂ,

ಭತ್ತಂ ನಮೇ ಲಹುಕ ಮಪ್ಪ ಮರೇ ಧುನೇ ತಂ॥

(ವಸನ್ತತಿಲಕಗಾಥಾ)

೫೦.

ನುನ ಉಪವಸತಿ ಇಧ ಥ ಪುನ ಪರಿಮೇ,

ಸುಖಗುಣಮಹತಿ ತಿದಸಪುರ ಅಜಿತೇ।

ಯುಗನುತ ಮವದಿ ವಿತಥ ಮುಘತರಿ ವೇ,

ಹುತಥುನ ಮನಮಿ ಸಿಮದ ತುಲ ಮರಿಯೇ॥

(ಸಸಿಕಲಾಗಾಥಾ)

೫೧.

ಜಿನಪತಿ ಸುಸುಮಾರಂ ಭೇಸಕಲ್ಲಾವನೇ-ಸಂ,

ನಿವಸತಿ ಪುಥುಞಾಣಂ ಖ್ವೇ-ಸ ನನ್ದಾಲಯೇ-ತಂ।

ವಿಮಲ-ಮಿ ಧು-ಜುಕಾಯಂ ಭೇದಸನ್ತಾಪ-ಸೇಸಂ,

ವಿಜಹ-ಪಿ ಸುಖುಮಾಲಂ ಏಸಮನ್ತಾ ನಮೇ-ಹಂ॥

(ಮಾಲಿನೀಗಾಥಾ)

೫೨.

ಮಹತಿ ಸುಕನ್ತಿಯೇ ಅಥ ಚ ತತ್ಥ ಸೀತಲೇ,

ವಸತಿ ಕುಸಮ್ಬಿಯೇ ನವಮವಸ್ಸ-ಪೀ-ತರೇ।

ಅವಹಿ ಸುಖ-ನ್ತಿಮೇ ಪಜಹ-ಮತ್ಥ-ಮೀ-ಧ ವೇ,

ಪನಮಿ ನುದಂ ಹಿನೇ ಸಕಲಸತ್ಥವಸಯೇ॥

(ಪಭದ್ದಕಗಾಥಾ)

೫೩.

ಯುಧವತಿ ಪಾಲಿಲೇಯ್ಯಕ ವನೇ ಪಹಾಯ ನಾಗೇ,

ಉಪಠಹಿ ನಾಗಿ-ಧೇ-ಸ ದಸಮೇ ಜಹಾಯ ಬಾಲೇ।

ಸುಖವಸಿ ಕಾಯಿಕೇ ಚ ಮನಕೇ ತದಾಸ ಸಾತೇ,

ಯುತ-ಮಧಿ ವಾಹಿತೇ ಚ ಪನಮೇ ಪಯಾತ ಮಾರೇ॥

(ವಾಣಿನೀಗಾಥಾ)

೫೪.

ಇತೋ ಪತ್ತೇ ನಾಳೇ ವಸತಿ ದಿಜಗಾಮೇಪಿ ದಸಮೇ,

ಹಿತೋಪತ್ಥೇನಾ-ಯೇಕ ಅಧಿಕಿ-ಧ ವಾದೇಹಿ ವದಕೇ।

ವಿಲೋಮತ್ಥೇಹಾ-ನೇಕ-ಸಹಿ ಠಿತ-ಮಾಘೇಪಿ ಸಮಯೇ,

ವಿಯೋಗತ್ಥೇ-ತಾ-ನೇಜ-ಮಪಿ ಪಿಹವಾಸೇಹಿ ಪನಮೇ॥

(ಸಿಖರಣೀಗಾಥಾ)

೫೫.

ದ್ವಿಅಧಿಕಿ-ತರೇ ವೇರಞ್ಜಾಯಂ ತತೋ ದಸಮಂ ಪರೇ,

ನಿವಸಿ ನಿಲಕೇ ಖೇದಙ್ಘಾತಂ ಕರೋ ಪರಮಂ ವನೇ।

ಕಿಲಮಿ ಇಧ ವೇ ವೇಹಙ್ಗಾನಂ ಮನೋರಮಕಂ ವಸೇ,

ವಿರಜಿ-ಸಿಗಣೇ ಮೇಧಙ್ಕಾರಂ ಅಸೋಕದದಂ ನಮೇ॥

(ಹಿರಿಣೀಗಾಥಾ)

೫೬.

ಯೋ ಸಮ್ಪುಣ್ಣೇ ಉಪರಿ ತಿರಸೇ ಚಾಲಿಯೇ ಪಬ್ಬತೇಪಿ,

ಸೋಭಂ ಫುಲ್ಲೇ ಸುವಸಿ ಇತರೇ ಕಾಮಿತೇ ಅಪ್ಪಮೇಹಿ।

ಸಾವತ್ಥಿಕ್ಕೇನು-ದ ಚತುದಸೇ ಕಾರಿತೇ ಆಲಯೇಪಿ,

ಕಾಮೋ-ಚ್ಛಿದ್ದೇ ತು ಭಯ ಮುನಮೇ ಞಾತಿಮೇ ದ್ವಾರಕೇಹಿ॥

(ಮನ್ದಕ್ಕನ್ತಾಗಾಥಾ)

೫೭.

ಸಕ್ಕೋ ಕಪ್ಪಿಲೇ ಕರಿಯ ಮದಕೇ ನಿಗ್ಗಹೋ ಯೋತಿ ಪಞ್ಚೇ,

ದಕ್ಖೋ ಕಪ್ಪಿಯೇ ವಸಿಧ ಯಮಕೇ ಇದ್ಧಕೋ ಭೋಹಿ ಅಞ್ಞೇ।

ಯಕ್ಖೋ ದಬ್ಬಿಕೇ ದಮಿಯ ನಗರೇ ಸೋಳಸೇ-ತೋಪಿ ವಙ್ಕೇ,

ಅಗ್ಗೋ-ಘತ್ತಿತೇ ಪಚಿಯ ಪನಮೇ ಬೋಧಕೇ ಮೋನಿಪಞ್ಞೇ॥

(ಕುಸುಮಿತಲತಾವೇಲ್ಲಿತಗಾಥಾ)

೫೮.

ದುಲದ್ಧೇ ಪೂರೇ ಯೋಪರಿ ಚ ದಸತೋ ರಾಜಗೇಹಂ ಭಜನ್ತೋ,

ತು ಸತ್ತೇ ಕೂಲೇ ಖೋ ಕರಿ ಧ ಯಪತೋ ವಾಸಮೇಜಂ ಜಹನ್ತೋ।

ದುಮಟ್ಠೇ ಪೂನೇಸೋ ರಮಿತ-ಚಲತೋ ಟ್ಠಾರಸೇತಂ ದದಂ ಸೋ,

ಗುಣಸ್ಸೇ ವೂಪೇತೋ ನಮಿಧ ಕರಭೋ ಕಾಯಖೇದಂ ಸಹನ್ತೋ॥

(ಮೇಘವಿಪ್ಫುಜ್ಜಿತಗಾಥಾ)

೫೯.

ಚಾಲೀಯೇ ಪರಿಮೇ ತಥೇವ ಅಚಲೇ-ಕೂನೇಪಿ ವೀಸೇ ಲಿಲಂ,

ಭಾಗೀ ಚೇ ಸ ಹಿತೇ ಪಗೇವ ಪವಸೇ ಸೂರೇಹಿ ನಿಸೇವಿತಂ।

ಕಾರಿತೇ ರಮಿಕೇ ಪರೇ ಚ ನಗರೇ ಪೂರೇಪಿ ವೀಸೇ ಇಮಂ,

ಹಾರಿತೇ ವಸಿಮೇ ಜಹೇನ ಪನಮೇ ಮೂಲೇಪಿ ಖೀಣೇ ಜಿತಂ॥

(ಸದ್ದೂಲವಿಕ್ಕೀಲಿತಗಾಥಾ)

೬೦.

ಪಞ್ಚಪಞ್ಚ-ಮಾಕರೇ ತತೋಪಿ ಪಿಣ್ಡಕೇನ ಜೇತಕಾನನೇ ಚ,

ಅಞ್ಞಮಞ್ಞ-ಮಾದರೇನ ಯೋ ನಿಸಿನ್ನಕೇನ ತೇ ಚ ಮಾಪಯೇವ।

ಪುಬ್ಬಪುಬ್ಬಆರಾಮೇ ಪಯೋಜಿ-ಪಾಸಿಕಾಯ ವಾರಮಾವಸೇಧ,

ಸುದ್ಧಸುದ್ಧ-ಮಾಮಲೇನ ಪೋರಿಯಾತಿಮಾಯ ಮಾನಸಾ ನಮೇಸ॥

(ವುತ್ತಗಾಥಾ)

ಪುಞ್ಞೇನಾ’ನೇನ ಸಂಸಾರಮುಪಧಿ ಸುಚಿ ಸಪ್ಪೂರಿಸೇ ವೋ ಪಸೇವೇ,

ತೇಹಾ ದಿನ್ನಂ ಸುಗಾಹೋ ಸುಚಿಪರಿಸಉಪೇತೋ ಅರೋಗೋ ಭವೇಯ್ಯಂ।

ದೀಘಾಯೂಕೋ ಮಹಾಪಞ್ಞ ಯಸಧನಸುಲಾಭೋ ಚ ಕಲ್ಯಾಣಮಿತ್ತೋ,

ಲೋಕಾದಿಬ್ಬೋ ಚ ಮಗ್ಗೋ ಸಮಮತಿಪರಿವಾರೋವ ನಿಬ್ಬಾನಪತ್ತೋ॥

(ಸದ್ಧರಾಗಾಥಾ)

ಕ.

ನಸ್ಸತಿ ಸಾಸನೇ ಛನವುತಾಧಿಕೇ ಚ ತಿವಿಸೇ ಸತೇ ಕಲಿಯುಗೇ,

ದ್ವೇಸತಚುದ್ದಸಾಧಿಕಸಹಸ್ಸಕೇ ಸಕಲರಟ್ಠಕಂ ಖುಭಿ ಗತೇ।

ಭಾತಿಕಯುದ್ಧಕೇನ ನಗರಂ ತದಾ ಭವತಿ ಛಾರಿಕಾ ಯತಿಗಣೋ,

ದುಕ್ಖಗತೋ ಮಹಾಪಹರಣೇಹಿ ಜಿವಿತಖಯಮ್ಪಿ ಏತಿ ಪಿಟಕೇ॥

(ಭದ್ದಕಗಾಥಾ)

ಖ.

ಉದಿಸಕ ಚೇತ್ಯಕೇಪಿ ವಿಕಿರಿಯ ನಾಸತಿ ಧ ಸೋ ಥಿರೋ ಸಗಣತೋ,

ವಿಜಹಿಯ ಪುರತೋ ತ್ತರವನೇಕ ಕುಮ್ಭಕರಗಾಮಕಂ ನಿವಸಯೇ।

ಸತಗಣಕೇಹಿ ತತ್ಥ ಜನಕೋಪಿ ‘‘ಭೋತ ಇಧ ವಾಸ ಸಬ್ಬಯತಿನಂ,

ಉಪಟ್ಠಹಮೀ’’ತಿ ತಮ್ಹಿ ಕತಿಪಾಹನಂ ವಸತಿ ಖೋ ವಿಮಂಸಿಯ ಸುಖಂ॥

(ಲಲಿತಗಾಥಾ)

ಗ.

ತತ್ಥ ಅರಞ್ಞೇ ರಮಿತೋ ಸುಚರಿ ಸದ್ಧಮ್ಮ-ತಿಮಾನಿ ಸುಯತೀಹಿ ತಿಪೀಕೋ,

ಧೂರಸುಯುತ್ತೋ ಪರಿಗಾಹಿಯ ಸುಜಾತೋ ಸುಪಟ್ಠಾತಿ ಕುನದಿತ-ಮುಯಾನಂ।

ಸೋ ಸತಮಚ್ಚೇಹಿ ಕತಂ ನಗರಿ ದಂ ತಸ್ಸ ಚ ಪಾಚಿನ ರಹ ಧಿಕಕೋಸೇ,

ಪಚ್ಚಯನಾಯಾಸು ದ ಛಾಯಬಹುಕೋ ಸುದ್ಧಯತಿಪಿ ಇಧ ವಸನಕಾಲೇ॥

(ತನುಗಾಥಾ)

ಘ.

ಫಗ್ಗುಣಮಾಸೇ ಛದಿನೇ ರಚಿಯ ನಿಟ್ಠಂವ ಗತೋ ಪರಮರಿ ಇಮಿನಾ-ಯಂ,

ಸಿಜ್ಝತು ಪೇಮಂ ವತ ರಕ್ಖತು ಸುದೇವೋ ಉದ ವಡ್ಢತು ಜಿನವಚನೇ ತಂ।

ವಾಸಮಾಲಿನೀ ನಿಟ್ಠಿತಾ।