ನವಗುಣದೀಪನೀಗಾಥಾ

೧೭೭.

ಏವಂ ಹಿ ಬುದ್ಧತ್ತಮುಪಾಗತೋ ಸೋ,

ದೇಸೇಸಿ ಧಮ್ಮಂ ಸನರಾಮರಾನಂ।

ನಾನಾನಯೇಹೀಭಿಸಮೇಸಿ ಸತ್ತೇ,

ತಸ್ಮಾ ಹಿ ಝಾತೋ ತಿಭವೇಸು ನಾಥೋ॥

೧೭೮.

ಅದ್ಧಾ ಲದ್ಧಾ ಧಮ್ಮಾಲೋಕಂ,

ದಿಟ್ಠಾ ಪತ್ತಾ ಞಾತಾ ಸಚ್ಚಂ।

ತಿಞ್ಞಾರಾಗಾದೋಸಮೋಹಾ,

ಥೋಮೇಸುಂ ತೇ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ॥

೧೭೯.

ಮುನಿರಾಜವರೋ ನರರಾಜವರೋ,

ದಿವಿದೇವವರೋ ಸುಚಿಬ್ರಹ್ಮವರೋ।

ಸಕಪಾಪಹರೋ ಪರಪಾಪಹರೋ,

ಸಕವುಡ್ಢಿಕರೋ ಪರವುಡ್ಢಿಕರೋ॥

೧೮೦.

ಸನರಾಮರುಬ್ರಹ್ಮಗಣೇಭಿ ರುತಾ,

ಅರಹಾದಿಗುಣಾ ವಿಪುಲಾ ವಿಮಲಾ।

ನವಧಾ ವಸುಧಾಗಗಣೇ,

ಸಕಲೇ ತಿದಿವೇ ತಿಭವೇ ವಿಸಟಾ॥

೧೮೧.

ಯೇ ಪಿಸ್ಸ ತೇ ಭಗವತೋ ಚ ಅಚಿನ್ತಿಯಾದೀ,

ಸುದ್ಧಾತಿಸುದ್ಧತರಬುದ್ಧಗುಣಾ ಹಿ ಸಬ್ಬೇ।

ಸಙ್ಖೇಪತೋ ನವವಿಧೇಸು ಪದೇಸು ಖಿತ್ತಾ,

ವಕ್ಖಾಮಿ ದಾನಿ ಅರಹಾದಿಗುಣೇ ಅಹಂ ಪಿ॥

೧೮೨.

ಯೋ ಚೀಧ ಜಾತೋ ಅರಹಂ ನಿರಾಸೋ,

ಸಮ್ಮಾಭಿಸಮ್ಬುದ್ಧಸಮನ್ತಚಕ್ಖು।

ಸಮ್ಪನ್ನವಿಜ್ಜಾಚರಣೋಘತಿಣ್ಣೋ,

ಸಮ್ಮಾಗತೋ ಸೋ ಸುಗತೋ ಗತೋ ವ॥

೧೮೩.

ಅವೇದಿ ಸೋ ಲೋಕಮಿಮಂ ಪರಞ್ಚ,

ಅಮುತ್ತರೋ ಸಾರಥಿದಮ್ಮಸತ್ತೇ।

ಸದೇವಕಾನಂ ವರಸತ್ಥುಕಿಚ್ಚಂ,

ಅಕಾಸಿ ಬುದ್ಧೋ ಭಗವಾ ವಿಸುದ್ಧೋ॥