ಅಭಿನೀಹಾರದೀಪನೀಗಾಥಾ

೧೩.

ವದೇಥ ತಸ್ಸೀಧ ಅನಪ್ಪಕಂ ಗುಣಂ,

ನ ತೇನ ತುಲ್ಯೋ ಪರಮೋ ಚ ವಿಜ್ಜತಿ।

ಕಿಂ ತಂ ಗುಣಂ ತಂ ಸದಿಸೇನ ದಿನ್ನಂ,

ಸಯಂಕತಂ ಕಿನ್ನು ಅಧಿಚ್ಚಲದ್ಧಂ॥

೧೪.

ನಾಧಿಚ್ಚಲದ್ಧಂ ನ ಚ ಪುಬ್ಬಬುದ್ಧಾ,

ಬ್ರಹ್ಮಾದಿನಂ ಸಮ್ಮುತಿಯಾ ಬಹೂನಂ।

ಸಯಂಕತೇನೇವ ಅನೋಪಮೇನ,

ದಾನಾದಿನಾ ಲದ್ಧಮಿದಂ ವಿಪಾಕಂ॥

೧೫.

ಇತೋ ಚತುನ್ನಂ ಅಸಙ್ಖಿಯಾನಂ,

ಸತಂಸಹಸ್ಸಾನಧಿಕಾನಮತ್ಥಕೇ।

ಕಪ್ಪೇ ಅತೀತಮ್ಹಿ ಸುಮೇಧತಾಪಸೋ,

ವೇಹಾಯಸಂ ಗಚ್ಛತಿ ಇದ್ಧಿಯಾ ತದಾ॥

೧೬.

ದಿಪಙ್ಕರೋ ನಾಮ ಜಿನೋ ಸಸಙ್ಘೋ,

ರಮ್ಮಂ ಪುರಂ ಯಾತಿ ವಿರೋಚಮಾನೋ।

ಮನುಸ್ಸದೇವೇಹಿಭಿಪೂಜಿಯನ್ತೋ,

ಸಹಸ್ಸರಂಸಿ ವಿಯ ಭಾಣುಮಾ ನಭೇ॥

೧೭.

ತಸ್ಸಞ್ಜಸಂ ಕಾತುಬಹುಸ್ಸಹಾನಂ,

ಬುದ್ಧೋತಿ ಸುತ್ವಾ ಸುಮನೋ ಪತೀತೋ।

ಮಮಜ್ಜ ದೇಹಂ ಪನಿಮಸ್ಸ ದತ್ವಾ,

ಬುದ್ಧೋ ಅಹಂ ಹೇಸ್ಸಮನಾಗತೇದಿಸೋ॥

೧೮.

ತಸ್ಮಿಞ್ಜಸೇ ಕನ್ದರತಮ್ಹಿ ಪಙ್ಕೇ,

ಕತ್ವಾನ ಸೇತುಂ ಸಯಿ ಸೋ ಸದೇಹಂ।

ಬುದ್ಧೋ ಅಯಂ ಗಚ್ಛತು ಪಿಟ್ಠಿಯಾ ಮಮಂ,

ಬೋಧಿಸ್ಸಚೇ ಹೇಸ್ಸತಿ ಮೇ ಅನಾಗತೇ॥

೧೯.

ಉಸ್ಸೀಸಕಂ ಯಾತಿ ಜಿನೋ ಹಿ ತಸ್ಸ,

ಅಜ್ಝಾಸಯೋ ಸಿಜ್ಝತಿಮಸ್ಸನಾಗತೇ।

ಞತ್ವಾನ ಬ್ಯಾಕಾಸಿ ಅಸೇಸತೋ ಹಿ,

ಬುದ್ಧೋ ಅಯಂ ಹೇಸ್ಸತಿನಾಗತೇಸು॥

೨೦.

ಸುತ್ವಾನ ಪತ್ತೋ ವ ಮಹಾಭಿಸೇಕಂ,

ಲದ್ಧಂ ವ ಬೋಧಿಂ ಸಮನುಸ್ಸರನ್ತೋ।

ಪೂಜೇತ್ವಾ ಯಾತೇ ಮುನಿದೇವಮಾನುಸೇ,

ಉಟ್ಠಾಯ ಸೋ ಸಮ್ಮಸಿ ಪಾರಮೀ ದಸ॥

೨೧.

ದಳ್ಹಂ ಗಹೇತ್ವಾ ಸಮತಿಂಸಪಾರಮೀ,

ಸಿಕ್ಖತ್ತಯಞ್ಚಸ್ಸ ಜಿನಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕೇ।

ಕಾತುಂ ಸಮತ್ಥೋ ಪಿ ಭವಸ್ಸ ಪಾರಂ,

ಸತ್ತೇಸು ಕಾರುಞ್ಞಬಲಾ ಭವಂ ಗತೋ॥

೨೨.

ಉಪ್ಪನ್ನುಪ್ಪನ್ನಕೇ ಸೋ ಜಿನವರಮತುಲೇ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಅಸೇಸಂ ಬುದ್ಧೋ ಏಸೋ ಹಿ ಓಸೋ ಭವತಿ ನಿಯಮತೋ ಬ್ಯಾಕತೋ ತೇಹಿ ತೇಹಿ ತೇಸಂ ತೇಸಂ ಜಿನಾನಂ ಅಚನಮನುಪಮಂ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಸಿರೇನ,

ತಂ ತಂ ದುಕ್ಖಂ ಸಹಿತ್ವಾ ಸಕಲಗುಣದದಂ ಪಾರಮೀ ಪೂರಯಿತ್ಥ॥