॥ನಮೋ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅರಹತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ॥

ಅಭಿಧಾನಪ್ಪದೀಪಿಕಾ

ಬುದ್ಧಪ್ಪಣಾಮೋ

೧.

ತಥಾಗತೋ ಯೋ ಕರುಣಾಕರೋ ಕರೋ,

ಪಯಾತ’ಮೋಸಜ್ಜ ಸುಖಪ್ಪದಂ ಪದಂ।

ಅಕಾ ಪರತ್ಥಂ ಕಲಿಸಮ್ಭವೇ ಭವೇ,

ನಮಾಮಿ ತಂ ಕೇವಲದುಕ್ಕರಂ ಕರಂ॥

ಧಮ್ಮಪ್ಪಣಾಮೋ

೨.

ಅಪೂಜಯುಂ ಯಂ ಮುನಿಕುಞ್ಜರಾ ಜರಾ,

ರುಜಾದಿಮುತ್ತಾ ಯಹಿಮುತ್ತರೇ ತರೇ।

ಠಿತಾ ತಿವಟ್ಟಮ್ಬುನಿಧಿಂ ನರಾನರಾ,

ತರಿಂಸು ತಂ ಧಮ್ಮಮಘಪ್ಪಹಂ ಪಹಂ॥

ಸಙ್ಘಪ್ಪಣಾಮೋ

೩.

ಗತಂ ಮುನಿನ್ದೋ’ರಸಸೂನುತಂ ನುತಂ,

ಸುಪುಞ್ಞಖೇತ್ತಂ ಭುವನೇ ಸುತಂ ಸುತಂ।

ಗಣಮ್ಪಿ ಪಾಣೀಕತಸಂವರಂ ವರಂ,

ಸದಾ ಗುಣೋಘೇನ ನಿರನ್ತರ’ನ್ತರಂ॥

ಪಟಿಞ್ಞಾ

೪.

ನಾಮಲಿಙ್ಗೇಸು ಕೋಸಲ್ಲ, ಮತ್ಥನಿಚ್ಛಯಕಾರಣಂ।

ಯತೋ ಮಹಬ್ಬಲಂ ಬುದ್ಧ, ವಚನೇ ಪಾಟವತ್ಥಿನಂ॥

೫.

ನಾಮಲಿಙ್ಗಾನ್ಯ’ತೋ ಬುದ್ಧ, ಭಾಸಿತಸ್ಸಾ’ರಹಾನ್ಯ’ಹಂ।

ದಸ್ಸಯನ್ತೋ ಪಕಾಸೇಸ್ಸ, ಮಭಿಧಾನಪ್ಪದೀಪಿಕಂ॥

ಪರಿಭಾಸಾ

೬.

ಭಿಯ್ಯೋ ರೂಪನ್ತರಾ ಸಾಹ, ಚರಿಯೇನ ಚ ಕತ್ಥಚಿ।

ಕ್ವಚಾ’ ಹಚ್ಚವಿಧಾನೇನ ಞೇಯ್ಯಂ ಥೀಪುನ್ನಪುಂಸಕಂ॥

೭.

ಅಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗಾನಂಯೇವ, ದ್ವನ್ದೋ ಚ, ಲಿಙ್ಗವಾಚಕಾ।

ಗಾಥಾಪಾದನ್ತಮಜ್ಝಟ್ಠಾ, ಪುಬ್ಬಂ ಯನ್ತ್ಯಪರೇ ಪರಂ॥

೮.

ಪುಮಿತ್ಥಿಯಂ ಪದಂ ದ್ವೀಸು, ಸಬ್ಬಲಿಙ್ಗೇ ಚ ತೀಸ್ವಿತಿ।

ಅಭಿಧಾನನ್ತರಾರಮ್ಭೇ, ಞೇಯ್ಯಂ ತ್ವ’ನ್ತ ಮಥಾದಿ ಚ॥

೯.

ಭಿಯ್ಯೋ ಪಯೋಗ ಮಾಗಮ್ಮ, ಸೋಗತೇ ಆಗಮೇ ಕ್ವಚಿ।

ನಿಘಣ್ಡು ಯುತ್ತಿ ಞ್ಚಾನೀಯ, ನಾಮಲಿಙ್ಗಂ ಕಥೀಯತೀತಿ॥