ನಮೋ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅರಹತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ।
ಅಭಿಧಾನಪ್ಪದೀಪಿಕಾಟೀಕಾ
ಗನ್ಥಾರಮ್ಭ
ಯಸ್ಸ
ನಿಸ್ಸೇಸಗುಣಯುತ್ತಸ್ಸ, ತಸ್ಸ ನತ್ವಾ ಮಹೇಸಿನೋ॥
ಸತ್ಥನ್ತರಾ ಸಮಾದಾಯ, ಸಾರಂ ಸಬ್ಬಧರಾ ತಥಾ।
ಕರಿಯ್ಯತೇ’ಭಿಧಾನಪ್ಪ-ದೀಪಕಸ್ಸತ್ಥವಣ್ಣನಾ॥
ಪಣಾಮಾದಿವಣ್ಣನಾ
[ಕ] ಇಧಾಯಂ ಗನ್ಥಕಾರೋ ಪಠಮಮತ್ತನೋ ಪರೇಸಮ್ಪಿ ಸಮ್ಮಾ ಹಿತತ್ಥನಿಪ್ಫಾದನತ್ಥಂ ಪುಞ್ಞಸಮ್ಪದ’ಮಾಚಿನೋತಿ ‘‘ತಥಾಗತೋ’’ಚ್ಚಾದಿನಾ। ತತ್ಥ ಕರುಣಾಕರೋ ಮಹಾಕರುಣಾಯ ಉಪ್ಪತ್ತಿಟ್ಠಾನಭೂತೋ ಯೋ ತಥಾಗತೋ ಭಗವಾ ಕರೋಪಯಾತಂ ಅತ್ತನೋ ಹತ್ಥಗತಂ ಸುಖಪ್ಪದಂ ಸುಖಸ್ಸ ಪತಿಟ್ಠಾನಭೂತಂ ಸುಖಕಾರಣಂ ವಾ ಸುಖದಾಯಕಂ ವಾ ಪದಂ ನಿಬ್ಬಾನಂ ಓಸಜ್ಜ ಚಜಿತ್ವಾ ಕಲಿಸಮ್ಭವೇ ದುಕ್ಖಕಾರಣಭೂತೇ ಭವೇ ಸಂಸಾರೇ ಕೇವಲದುಕ್ಕರಂ ಸುಕರೇನಾಸಮ್ಮಿಸ್ಸಂ ಅಚ್ಚನ್ತದುಕ್ಕರಂ ಪಞ್ಚವಿಧಪರಿಚ್ಚಾಗಾದಿಕಂ ಕರಂ ಕರೋನ್ತೋ ಪರತ್ಥಂ ಪರೇಸಮತ್ಥಂಯೇವ ಅಕಾ ಕತವಾ, ತಮೇದಿಸಂ ತಥಾಗತಂ ಅಹಂ ನಮಾಮಿ।
[ಖ] ಯಞ್ಚ ಧಮ್ಮಂ ಜರಾರುಜಾದಿಮುತ್ತಾ ಜರಾರೋಗಾದೀಹಿ ವಿಮುತ್ತಾ ಮುನಿಕುಞ್ಜರಾ ಮುನಿಸೇಟ್ಠಾ ಭಗವನ್ತೋ ಅಪೂಜಯುಂ ಪೂಜಿತವನ್ತೋ, ತಥಾ ಉತ್ತರೇ ಉತ್ತಮೇ ಸತ್ತಾನಂ ವಾ ಸಂಸಾರಮಹೋಘಪಕ್ಖನ್ದಾನಂ ತತೋ ಉತ್ತರಣಸಮತ್ಥೇ ಯಹಿಂ ತರೇ ಯಸ್ಮಿಂ ಧಮ್ಮಪ್ಲವೇ ಠಿತಾ ಸಮ್ಮಾಪಟಿಪಜ್ಜನವಸೇನ ಆರೂಳ್ಹಾ ನರಾನರಾ ಮನುಸ್ಸಾ ಚ ದೇವಾ ಚ ತಿವಟ್ಟಮ್ಬುನಿಧಿಂ ಕಿಲೇಸಕಮ್ಮವಿಪಾಕವಟ್ಟಸಙ್ಖಾತೇಹಿ ತೀಹಿ ವಟ್ಟೇಹಿ ಆಕುಲಿತಂ ಸಂಸಾರಮಹಮ್ಬುರಾಸಿಂ ತರಿಂಸು ತಿಣ್ಣಾ, ಅಘಪ್ಪಹಂ ಕಿಲೇಸಪ್ಪಹಾನಕರಂ, ಸಂಸಾರದುಕ್ಖಪ್ಪಹಾನಕರಂ ವಾ ತಂ ಧಮ್ಮಮಪಿ ಅಹಂ ನಮಾಮಿ।
[ಗ] ಮುನಿನ್ದೋರಸಸೂನುತಂ ಭಗವತೋ ಉರೇ ಸಮ್ಭವಧಮ್ಮದೇಸನಾಯ ಅರಿಯಭಾವಪ್ಪತ್ತತಾಯ ಮುನಿನ್ದಸ್ಸ ಓರಸಪುತ್ತಭಾವಂ ಗತಂ ಪತ್ತಂ ನುತಂ ಕಿಲೇಸಖೇಪನಕಂ ಸುಪುಞ್ಞಖೇತ್ತಂ ಪುಞ್ಞತ್ಥಿಕಾನಂ ಪುಞ್ಞಬೀಜವಿರುಹನಟ್ಠಾನಂ ಸುಖೇತ್ತಭೂತಂ ಭುವನೇ ಲೋಕೇ ಸುತಂ ವಿಸ್ಸುತಂ ಅಸ್ಸುತಂ ಅಪಾಣೋಪಿ ಪಾಣೋ ಕರೀಯಿತ್ಥಾತಿ ಪಾಣೀಕತೋ, ಪಾತಿಮೋಕ್ಖಸಂವರೋ, ಸೋವ ಸಂವರೋ ಏತಸ್ಸತ್ಥೀತಿ ಪಾಣೀಕತಸಂವರೋ, ತಂ ಪಾಣೀಕತಸಂವರಂ, ವರಂ ಸೀಲಾದಿಗುಣೇಹಿ ಸದೇವಕೇಹಿ ಲೋಕೇಹಿ ಪತ್ಥನೀಯಂ। ‘‘ದೇವಾಪಿ ತಸ್ಸ ಪಿಹಯನ್ತಿ ತಾದಿನೋ’’ತಿ ಸದಾ ಸಬ್ಬಸ್ಮಿಂ ಕಾಲೇ ಗುಣೋಘೇನ ಸೀಲಾದಿಗುಣಸಮೂಹೇನ ನಿರನ್ತರನ್ತರಂ ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನಮಾನಸಂ, ಪರಿಪುಣ್ಣಚಿತ್ತಂ ವಾ ಗಣಮ್ಪಿ ಅಟ್ಠನ್ನಂ ಅರಿಯಪುಗ್ಗಲಾನಂ ಸಮೂಹಂ ಅಪಿ ಅಹಂ ನಮಾಮೀತಿ ಏವಮೇತ್ಥ ತಿಣ್ಣಮ್ಪಿ ಸಙ್ಖೇಪತೋ ಅತ್ಥಯೋಜನಾ ದಟ್ಠಬ್ಬಾ।
[ಘ-ಙ] ಏವಂ ಪುಞ್ಞಸಮ್ಪದಮಾಚಿನಿತ್ವಾ ಕಿಮಭಿಮತಂ ಸಾಧನೀಯಮಿಚ್ಚಾಹ ‘‘ಪಕಾಸಿಸ್ಸಮಭಿಧಾನಪ್ಪದೀಪಿಕ’’ನ್ತಿ। ಬುದ್ಧಾದೀನಮಭಿಧಾನಾನಂ ಸರೂಪವಸೇನ, ಲಿಙ್ಗವಸೇನ ಚ ಪರಿದೀಪನತೋ ಪಕಾಸನತೋ ‘‘ಅಭಿಧಾನಪ್ಪದೀಪಿಕ’’ನ್ತಿ ಲದ್ಧನಾಮಂ ಸತ್ಥಂ ಪಕಾಸಿಸ್ಸಂ ಅನ್ತೋಭಾವೇನ ನಿಪ್ಫನ್ನಂ ಬಹಿಭಾವೇನ ಪಕಾಸಿಸ್ಸಂ। ಅನ್ತೋಭಾವಸ್ಸ ಹಿ ಬಹಿಭಾವಮಪೇಕ್ಖಿತ್ವಾ ಭಾವಿತಮುಪಪನ್ನಂ। ನನು ಸನ್ತೇವ ಪುಬ್ಬಾಚರಿಯಾನಂ ನಾಮಲಿಙ್ಗಪ್ಪಕಾಸನಾನ್ಯಮರಕೋಸತಿಕಣ್ಡೋಪ್ಪಲಿನ್ಯಾದ್ಯಭಿಧಾನಸತ್ಥಾನಿ, ಪಾಣಿನಿ ಬ್ಯಾಡಿವರರುಚಿಚನ್ದಗೋಮಿ ರುದ್ದವಾಮನಾದಿವಿಹಿತಾನಿ ಚ ಲಿಙ್ಗಸತ್ಥಾನಿ, ತತೋ ಕಿಮಿದಮುಚ್ಚತೇ ಇಚ್ಚಾಹ ‘‘ನಾಮಲಿಙ್ಗಾನಿ ಬುದ್ಧಭಾಸಿತಸ್ಸಾರಹಾನಿ ದಸ್ಸಯನ್ತೋ’’ತಿ। ಏತೇನ ಸನ್ತೇಸ್ವಪಿ ಪುಬ್ಬಾಚರಿಯಾನಂ ಸತ್ಥೇಸು ಯಸ್ಮಾ ನ ತೇಸು ನಾಮಲಿಙ್ಗಾನಿ ಬುದ್ಧವಚನಾನುರೂಪಾನಿ ಹೋನ್ತಿ ನಾಮಂ, ಸದ್ದಸತ್ಥೇ ನಮುಧಾತುವಸೇನ। ಲಿಙ್ಗಯತೇ ‘‘ಇತ್ಥಿಯಮತೋ ಆಪಚ್ಚಯೋ’’ತ್ಯಾದಿನಾ ವಿಭಜ್ಜತೇತಿ, ಇತ್ಥಾದಯೋ ವಾನೇನ ಲಿಙ್ಗೀಯನ್ತೇ ಬ್ಯಞ್ಜೀಯನ್ತೇತಿ ಲಿಙ್ಗಂ, ಇತ್ಥಿಪುಮನಪುಂಸಕಂ। ಕಿಮೇತಸ್ಸ ಅಭಿಧಾನಸತ್ಥಸ್ಸ ಕರಣೇ ಪಯೋಜನನ್ತಿ ಪುಚ್ಛಾಯಂ ಯಸ್ಮಿಂ ಸತಿ ತಂ ಸೋತಾರೋ ಸೋತುಮುಸ್ಸಹನ್ತಿ, ತಂ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ ‘‘ನಾಮಲಿಙ್ಗೇಸ್ವಿ’’ಚ್ಚಾದಿ। ಯತೋ ಬುದ್ಧವಚನೇ ಪಟುನೋ ಭಾವೋ ಪಾಟವಂ, ತದೇವ ಅತ್ಥೋ ಪಯೋಜನಂ, ತಂ ಇಚ್ಛನ್ತೀತಿ ಪಾಟವತ್ಥಿನೋ, ತೇಸಂ ಪಾಟವತ್ಥೀನಂ ಸೋತೂನಂ ನಾಮಲಿಙ್ಗೇಸು ಕೋಸಲ್ಲಂ ಕುಸಲತಾ ಛೇಕಭಾವೋ ಬುದ್ಧವಚನೇ ಮಹಬ್ಬಲಂ ಅತ್ಥಸ್ಸ ನಿಚ್ಛಯಕಾರಣಂ ಹೋತಿ, ಅತೋ ತಸ್ಮಾ ಕಾರಣಾ ಬುದ್ಧಭಾಸಿತಸ್ಸಾರಹಾನಿ ನಾಮಲಿಙ್ಗಾನಿ ದಸ್ಸಯನ್ತೋ ಅಭಿಧಾನಪ್ಪದೀಪಿಕಂ ಸತ್ಥಂ ಪಕಾಸಿಸ್ಸನ್ತಿ ಸಮ್ಬನ್ಧೋ।
[ಚ] ಇದಾನಿ ಸತ್ಥಲಹುಭಾವತ್ಥಮಾಹ ‘‘ಭಿಯ್ಯೋ’’ಚ್ಚಾದಿ। ಭಿಯ್ಯೋ ಬಾಹುಲ್ಲೇನ ರೂಪನ್ತರಾ ರೂಪಭೇದೇನ ಇತ್ಥಿಪಚ್ಚಯಪುಮ್ಭಾವಾದಿಕಾರಿಯಕತೇನ ಥೀಪುನ್ನಪುಂಸಕಂ ಞೇಯ್ಯಂ, ಸೋ ಚ ನಾಮಾನಂ ನಾಮವಿಸೇಸನಸ್ಸ, ನಾಮಪರಾಮಸಿಸಬ್ಬನಾಮಸದ್ದಸ್ಸ ಚ ಞೇಯ್ಯೋ ಪಕಾರನ್ತರಾಭಾವಾ। ತತ್ರ ನಾಮಾನಂ ರೂಪಭೇದೋ ಯಥಾ – ಛುರಿಕಾ ಸತ್ಯ’ಸಿಪುತ್ತಿ ಸಾಹಚರಿಯೇನ ನಿಯತಲಿಙ್ಗೇನಾವಿಪ್ಪಯೋಗತೋ ಥೀಪುನ್ನಪುಂಸಕಂ ಞೇಯ್ಯಂ। ಕತ್ಥಚೀತಿ ಯತ್ರ ರೂಪಭೇದೋ ನತ್ಥಿ, ತಂ ಯಥಾ – ಮರೀಚಿ ಮಿಗತಣ್ಹಿಕಾ ಆಹಚ್ಚವಿಧಾನೇನ ಇತ್ಥಿಪುಮನಪುಂಸಕಾನಂ ವಿಸೇಸೇತ್ವಾ ಕಥನೇನ ಥೀಪುನ್ನಪುಂಸಕಂ ಞೇಯ್ಯಂ। ಕ್ವಚೀತಿ ಯತ್ರ ನ ರೂಪಭೇದೋ ಲಿಙ್ಗನಿಣ್ಣಯಸ್ಸ ನಿಮಿತ್ತಂ, ನ ಚ ಸಾಹಚರಿಯಂ ಲಿಙ್ಗಭೇದೋಭಿಮತೋ, ನೇಕಮೇವ ವಾ ಲಿಙ್ಗಮಿಚ್ಛತೇ, ತಂ ಯಥಾ – ವಲ್ಲರೀ ಮಞ್ಜರೀ ನಾರೀ
[ಛ] ಇದಾನಿ ರೂಪಭೇದೋತಿ ಲಿಙ್ಗನಿಣ್ಣಯಸ್ಸ ಪಟಿಪತ್ತಿಹೇತುಕೋ ಯೋ ಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗಾನಂ ದ್ವನ್ದೋ, ತಕ್ಕರಣಪಟಿಸೇಧೇನ ಅಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗಾನಮೇವ ದ್ವನ್ದೋ ಕತೋತಿ ಪರಿಭಾಸಿತುಮುಪಕ್ಕಮತೇ ‘‘ಅಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗಿನ’’ಮಿಚ್ಚಾದಿ। ಅಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗೀನಂಯೇವ ನಾಮಾನಂ ದ್ವನ್ದೋ ಕತೋ, ನ ಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗೀನಂ, ಯಥಾ – ವಿಮುತ್ಯಸಙ್ಖತಧಾತು, ಸುದ್ಧಿನಿಬ್ಬುತಿಯೋ ಸಿಯುನ್ತಿ ಸಬ್ಬಧರಕತೇ ಪನ ‘‘ಜೀಮೂತಾ ಮೇಘಪಬ್ಬತಾ’’ ಇಚ್ಚುದಾಹಟಂ। ನನು ಚ ಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗಾನಮ್ಪಿ ಏಕಸೇಸೋ ಕತೋ, ಯಥಾ
‘‘ಭೇದಾಖ್ಯಾನಾಯ
ಕತೋತ್ರ ಭಿನ್ನಲಿಙ್ಗಾನ-ಮವುತ್ತಾನಂ ಕಮಂ ವಿನಾ’’ತಿ
ಇದಾನಿ ಲಿಙ್ಗವಾಚಕಾನಂ ಠಾನವಸೇನತ್ಥೇಸು ಗಮನಂ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ ‘‘ಲಿಙ್ಗವಾಚಕೇ’’ಚ್ಚಾದಿ। ಗಾಥಾಪಾದನ್ತಮಜ್ಝಟ್ಠಾ ಗಾಥಾನಂ ಪಾದಾನಞ್ಚ ಅನ್ತಮಜ್ಝಟ್ಠಾ ಲಿಙ್ಗವಾಚಕಾ ಅನೇಕತ್ಥಲಿಙ್ಗವಾಚಕಾನಿ ಞಾಣದಸ್ಸನಾದೀನಿ ಲಿಙ್ಗಾನಿ ಪುಬ್ಬಮತ್ಥಂ ವಾಚಕವಸೇನ ಯನ್ತಿ ಗಚ್ಛನ್ತಿ। ಅಪರೇ ಗಾಥಾಪಾದಾನಮಾದಿಟ್ಠಾ ಲಿಙ್ಗವಾಚಕಾ ಪರಮತ್ಥಂ ಯನ್ತಿ ಗಚ್ಛನ್ತಿ। ತಂ ಯಥಾ –
ಫಲೇ ವಿಪಸ್ಸನಾದಿಬ್ಬ-ಚಕ್ಖುಸಬ್ಬಞ್ಞುತಾಸು ಚ।
ಪಚ್ಚವೇಕ್ಖಣಞಾಣಮ್ಹಿ, ಮಗ್ಗೇ ಚ ಞಾಣದಸ್ಸನಂ
ಣಾದೋ ಸದ್ಧಾಚೀವರಾದಿ-ಹೇತ್ವಾಧಾರೇಸು ಪಚ್ಚಯೋ।
ಕೀಳಾದಿಬ್ಬವಿಹಾರಾದೋ, ವಿಹಾರೋ ಸುಗತಾಲಯೇ
ಖಗ್ಗೇ ಕುರೂರೇ ನೇತ್ತಿಂಸೋ, ಪರಸ್ಮಿಞ್ಚಾತ್ರ ತೀಸ್ವಮು
ಕುಸಲೇ ಸುಕತಂ ಸುಟ್ಠು-ಕತೇ ಚ ಸುಕತೋ ತಿಸು
ಸಮಯೋ ಸಮವಾಯೇ ಚ, ಸಮೂಹೇ ಕಾರಣೇ ಖಣೇ।
ಪಟಿವೇಧೇ ಸಿಯಾ ಕಾಲೇ, ಪಹಾನೇ ಲಾಭದಿಟ್ಠಿಸು
ಕನ್ತಾರೋ ವನದುಗ್ಗೇಸು
ಏತ್ಥ ಚ –
ಯೇಭುಯ್ಯತಾಬ್ಯಾಮಿಸ್ಸೇಸು, ವಿಸಂಯೋಗೇ ಚ ಕೇವಲಂ।
ದಳ್ಹತ್ಥೇನತಿರೇಕೇ ಚಾ-ನವಸೇಸಮ್ಹಿ ತಂ ತಿಸು
ಸಮಾಧಿಸ್ಮಿಂ ಪುಮೇಕಗ್ಗೋ-ನಾಕುಲೇ ವಾಚ್ಚಲಿಙ್ಗಿಕೋ
ಜಳೇ ಥೂಲೋ ಮಹತ್ಯಪಿ
ಗಾಥಾಮಜ್ಝಟ್ಠಾನಂ
[ಜ] ಇದಾನಿ ವಿಸೇಸವಿಧಿಮ್ಹಿ ಸತ್ಥಲಹುಭಾವತ್ಥಂ ಪರಿಭಾಸತೇ ‘‘ಪುಮಿತ್ಥಿಯ’’ಮಿಚ್ಚಾದಿ। ಪುಮಿತ್ಥಿಯಂ ‘‘ದ್ವೀಸೂ’’ತಿ ಪದಂ ಞೇಯ್ಯಂ, ಯಥಾ – ಅಸನಿ ದ್ವೀಸು ಸಬ್ಬಲಿಙ್ಗೇ ಲಿಙ್ಗತ್ತಯೇ ‘‘ತೀಸೂ’’ತಿ ಪದಂ ಞೇಯ್ಯಂ, ಯಥಾ – ಸತ್ತನ್ನಂ ಪೂರಣೇ ಸೇಟ್ಠೇ’ತಿಸನ್ತೇ ಸತ್ತಮೋ ತಿಸು
ಗನ್ಥಲಾಹವಂ ವಿಧಾಯೇದಾನಿ ಪಟಿಪತ್ತಿಲಾಹವತ್ಥಮಾಹ ‘‘ಅಭಿಧಾನನ್ತರಾರಮ್ಭೇ’’ಇಚ್ಚಾದಿ। ಅಭಿಧಾನನ್ತರಸ್ಸ ಅಞ್ಞಸ್ಸ ಅಭಿಧಾನಸ್ಸ ಆರಮ್ಭೇ ಸತಿ, ತು ಅನ್ತೋ ಯಸ್ಸ ಅಭಿಧಾನಸ್ಸ, ಅಥ ಆದಿ ಯಸ್ಸ ಅಭಿಧಾನಸ್ಸಾತಿ ಇದಂ ಅಭಿಧಾನದ್ವಯಞ್ಚ ಞೇಯ್ಯಂ। ತ್ವನ್ತಮಥಾದಿಕಂ ನಾಮಾದಿಪದಂ ಪುಬ್ಬೇನ ನ ಸಮ್ಬಜ್ಝತೇತಿ ಭಾವೋ। ತತ್ರ ನಾಮಪದಂ ಯಥಾ – ಜಿನೋ ಸಕ್ಕೋ ತು ಸಿದ್ಧತ್ಥೋ ಅಥಸದ್ದೇನ ಚತ್ರ ಅನನ್ತರಿಯತ್ಥೇನ ಸಕಪರಿಯಾಯೋಪಲಕ್ಖಣತೋ ಅಥೋ ಸದ್ದಾದೀಸು ಚ ನ ಪುಬ್ಬೇನ ಸಮ್ಬಜ್ಝತೇ। ಪಾಣಕೋ ಚಾಪ್ಯಥೋ ಉಚ್ಚಾಲಿಙ್ಗೋ ಲೋಮಸಪಾಣಕೋತಿ
[ಝ] ಇದಾನಿ ಬುದ್ಧವಚನಾನಮನುರೂಪಾನಮ್ಪಿ ಪಚುರಪ್ಪಯೋಗಾನಮೇವ ಕೇಸಞ್ಚಿ ಗಹಣಂ ಅತ್ತನೋ ಸತ್ಥನ್ತರಾಪಸಯ್ಹತಾವಸೇನ ಅಹಂಕಾರಪುಬ್ಬಿಕಾಭಾವಞ್ಚ ದಸ್ಸೇತುಮಾಹ ‘‘ಭಿಯ್ಯೋ ಪಯೋಗ’’ಮಿಚ್ಚಾದಿ। ಸೋಗತೇ ಸುಗತಸ್ಸ ವಚನಭೂತೇ ಆಗಮೇ ಪಿಟಕತ್ತಯೇ, ತಞ್ಹಿ ಆಗಚ್ಛನ್ತಿ ತಿವಿಧಸಮ್ಪತ್ತಿಯೋ ಏತೇನಾತಿ ಆಗಮೋತಿ ವುಚ್ಚತಿ। ತಸ್ಮಿಂ ಭಿಯ್ಯೋ ಪಯೋಗಂ ಬಾಹುಲ್ಲೇನ ಪಯುಜ್ಜತೇತಿ ಪಯೋಗೋ, ತಂ ಆಗಮ್ಮ ಗಹೇತ್ವಾ ಕ್ವಚಿ ಅರಞ್ಞವಗ್ಗಾದೀಸು ನಿಘಣ್ಟುಯುತ್ತಿಞ್ಚ ನಿಘಣ್ಟುನಾಮಕೇ ಸತ್ಥೇ ಆಗತಂ ಬುದ್ಧವಚನಾನುರೂಪಂ ಯುತ್ತಿಞ್ಚ ಆನೀಯ ಆನೇತ್ವಾ ನಾಮಲಿಙ್ಗಂ ಕಥೀಯತಿ ಅನ್ತೋಭಾವೇನ ನಿಪ್ಫನ್ನಂ ಬಹಿಭಾವೇನ ಪಕಾಸೀಯತೇ। ಆವಿಭಾವತ್ತಮೇವ ಹಿ ಜಞ್ಞತ್ತಂ ಸನ್ತಕಾರಿಯಕಾರಿನೋ। ಆಸೀಸಾಯಂ ವಾ ಅವಸ್ಸಮ್ಭಾವಿನೋಪಿ ವಚನಸ್ಸ ವತ್ತಮಾನತ್ಥವತ್ತಿಚ್ಛಾಯ ವತ್ತಮಾನತ್ತಂ, ತಥಾ ಹಿ ಲೋಕೇ ಅವಸ್ಸಮ್ಭಾವಿನೋ ಸಿದ್ಧಿಮಭಿಸನ್ಧಾಯ ಭಾವಿನಮಪ್ಪತ್ತಂ ವತ್ತಮಾನತ್ತೇನ ವಾ ಅತೀತತ್ತೇನ ವಾ ವತ್ತುಮಿಚ್ಛತಿ, ತಂ ಯಥಾ – ‘‘ಇದಂ ಮಮಮಪಾಪಯೇ’’ತಿ ಕೋಚಿ ಕೇನಚಾಭಿಹಿತೋ ಸನ್ತೋ ಅವಸ್ಸಂ ತಂ ಭವಿಸ್ಸತೀತಿ ಮಞ್ಞಮಾನೋ ಪಾಪಿಯಮಾನಂ ಪತ್ತಂ ವಾ ವತ್ತುಮಿಚ್ಛತಿ
ಪಣಾಮಾದಿವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ।