೨. ದೋಸಪರಿಹಾರಾವಬೋಧ-ದುತಿಯಪರಿಚ್ಛೇದ

೬೮.

ಕದಾಚಿ ಕವಿಕೋಸಲ್ಲಾ, ವಿರೋಧೋ ಸಕಲೋ ಪ್ಯ’ಯಂ।

ದೋಸಸಙ್ಖ್ಯ ಮತಿಕ್ಕಮ್ಮ, ಗುಣವೀಥಿಂ ವಿಗಾಹತೇ॥

೬೯.

ತೇನ ವುತ್ತವಿರೋಧಾನ, ಮವಿರೋಧೋ ಯಥಾ ಸಿಯಾ।

ತಥಾ ದೋಸಪರಿಹಾರಾ, ವಬೋಧೋ ದಾನಿ ನೀಯತೇ॥

ತತ್ಥ ವಿರುದ್ಧತ್ಥನ್ತರಸ್ಸ ಪರಿಹಾರೋ ಯಥಾ

೭೦.

ವಿನ್ದನ್ತಂ ಪಾಕಸಾಲೀನಂ, ಸಾಲೀನಂ ದಸ್ಸನಾ ಸುಖಂ।

ತಂ ಕಥಂ ನಾಮ ಮೇಘೋ’ಯಂ, ವಿಸದೋ ಸುಖಯೇ ಜನಂ?

ಯಥಾ ವಾ

೭೧.

ವಿನಾಯಕೋಪಿ ನಾಗೋ ಸಿ, ಗೋತಮೋಪಿ ಮಹಾಮತಿ।

ಪಣೀತೋಪಿ ರಸಾ’ಪೇತೋ, ಚಿತ್ತಾ ಮೇ ಸಾಮಿ ತೇ ಗತಿ॥

ಅಝ’ತ್ಥಸ್ಸ ಯಥಾ

೭೨.

ಕಥಂ ತಾದಿಗುಣಾಭಾವೇ, ಲೋಕಂ ತೋಸೇತಿ ದುಜ್ಜನೋ?

ಓಭಾಸಿತಾಸೇಸದಿಸೋ, ಖಜ್ಜೋತೋ ನಾಮ ಕಿಂ ಭವೇ?

೭೩.

ಪಹೇಲಿಕಾಯ ಪಹೇಳಿಕಾಯ (ಕ॰) ಮಾರುಳ್ಹಾ, ನ ಹಿ ದುಟ್ಠಾ ಕಿಲಿಟ್ಠತಾ।

ಪಿಯಾ ಸುಖಾ’ಲಿಙ್ಗಿತಂ ಕ, ಮಾಲಿಙ್ಗತಿ ನು ನೋ ಇತಿ॥

೭೪.

ಯಮಕೇ ನೋ ಪಯೋಜೇಯ್ಯ, ಕಿಲಿಟ್ಠಪದ ಮಿಚ್ಛಿತೇ।

ತತೋ ಯಮಕ ಮಞ್ಞಂ ತು, ಸಬ್ಬ ಮೇತಂಮಯಂ ವಿಯ॥

ದೇಸವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೫.

ಬೋಧಿಸತ್ತಪ್ಪಭಾವೇನ , ಥಲೇಪಿ ಜಲಜಾನ್ಯ’ಹುಂ।

ನುದನ್ತಾನಿ’ವ ಸುಚಿರಾ, ವಾಸಕ್ಲೇಸಂ ತಹಿಂ ಜಲೇ॥

ಕಾಲವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೬.

ಮಹಾನುಭಾವ ಪಿಸುನೋ, ಮುನಿನೋ ಮನ್ದ ಮಾರುತೋ।

ಸಬ್ಬೋತುಕಮಯಂ ವಾಯಿ, ಧುನನ್ತೋ ಕುಸುಮಂ ಸಮಂ॥

ಕಲಾವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೭.

ನಿಮುಗ್ಗಮಾನಸೋ ಬುದ್ಧ, ಗುಣೇ ಪಞ್ಚಸಿಖಸ್ಸಪಿ।

ತನ್ತಿಸ್ಸರ ವಿರೋಧೋ ಸೋ, ನ ಸಮ್ಪೀಣೇತಿ ಕಂ ಜನಂ?

ಲೋಕವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೮.

ಗಣಯೇ ಚಕ್ಕವಾಳಂ ಸೋ, ಚನ್ದನಾಯಪಿ ಸೀತಲಂ।

ಸಮ್ಬೋಧಿ ಸತ್ತ ಹದಯೋ, ಪದಿತ್ತ’ಙ್ಗಾರಪೂರಿತಂ॥

ಞಾಯವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೭೯.

ಪರಿಚ್ಚತ್ತಭವೋಪಿ ತ್ವ, ಮುಪನೀತಭವೋ ಅಸಿ।

ಅಚಿನ್ತ್ಯಗುಣಸಾರಾಯ, ನಮೋ ತೇ ಮುನಿಪುಙ್ಗವ॥

ಆಗಮವಿರೋಧಿನೋ ಯಥಾ

೮೦.

ನೇವಾ’ಲಪತಿ ಕೇನಾ’ಪಿ, ವಚೀವಿಞ್ಞತ್ತಿತೋ ಯತಿ।

ಸಮ್ಪಜಾನಮುಸಾವಾದಾ, ಫುಸೇಯ್ಯಾ’ಪತ್ತಿದುಕ್ಕಟಂ॥

ನೇಯ್ಯಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೧.

ಮರೀಚಿಚನ್ದನಾ’ಲೇಪ, ಲಾಭಾ ಸೀತಮರೀಚಿನೋ।

ಇಮಾ ಸಬ್ಬಾಪಿ ಧವಲಾ, ದಿಸಾ ರೋಚನ್ತಿ ನಿಬ್ಭರಂ॥

ಯಥಾ ವಾ

೮೨.

ಮನೋನುರಞ್ಜನೋ ಮಾರ, ಙ್ಗನಾಸಿಙ್ಗಾರವಿಬ್ಭಮೋ।

ಜಿನೇನಾ’ಸಮನುಞ್ಞಾತೋ, ಮಾರಸ್ಸ ಹದಯಾ’ನಲೋ॥

ವಿಸೇಸನಾಪೇಕ್ಖಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೩.

ಅಪಯಾತಾ’ಪರಾಧಮ್ಪಿ, ಅಯಂ ವೇರೀ ಜನಂ ಜನೋ।

ಕೋಧಪಾಟಲಭೂತೇನ, ಭಿಯ್ಯೋ ಪಸ್ಸತಿ ಚಕ್ಖುನಾ॥

ಹೀನತ್ಥಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೪.

ಅಪ್ಪಕಾನಮ್ಪಿ ಪಾಪಾನಂ, ಪಭಾವಂ ನಾಸಯೇ ಬುಧೋ।

ಅಪಿ ನಿಪ್ಪಭಾತಾ’ನೀತ, ಖಜ್ಜೋತೋ ಹೋತಿ ಭಾಣುಮಾ॥

ಅನತ್ಥಸ್ಸ ಯಥಾ

೮೫.

ನ ಪಾದಪೂರಣತ್ಥಾಯ, ಪದಂ ಯೋಜೇಯ್ಯ ಕತ್ಥಚಿ,

ಯಥಾ ವನ್ದೇ ಮುನಿನ್ದಸ್ಸ, ಪಾದಪಙ್ಕೇರುಹಂ ವರಂ॥

೮೬.

ಭಯಕೋಧಪಸಂಸಾದಿ, ವಿಸೇಸೋ ತಾದಿಸೋ ಯದಿ।

ವತ್ತುಂ ಕಾಮೀಯತೇ ದೋಸೋ, ನ ತತ್ಥೇ’ಕತ್ಥತಾಕತೋ॥

ಯಥಾ

೮೭.

ಸಪ್ಪೋ ಸಪ್ಪೋ! ಅಯಂ ಹನ್ದ, ನಿವತ್ತತು ಭವಂ ತತೋ,

ಯದಿ ಜೀವಿತುಕಾಮೋ’ಸಿ, ಕಥಂ ತ ಮುಪಸಪ್ಪಸಿ?

ಭಗ್ಗರೀತಿನೋ ಯಥಾ

೮೮.

ಯೋಕೋಚಿ ರೂಪಾ’ತಿಸಯೋ, ಕನ್ತಿ ಕಾಪಿ ಮನೋಹರಾ।

ವಿಲಾಸಾ’ತಿಸಯೋ ಕೋಪಿ,

ಅಹೋ! ಬುದ್ಧಮಹೋ’ದಯೋ॥

೮೯.

ಅಬ್ಯಾಮೋಹಕರಂ ಬನ್ಧಂ, ಅಬ್ಯಾಕಿಣ್ಣಂ ಮನೋಹರಂ।

ಅದೂರಪದ ವಿನ್ಯಾಸಂ, ಪಸಂಸನ್ತಿ ಕವಿಸ್ಸರಾ॥

ಯಥಾ

೯೦.

ನೀಲುಪ್ಪಲಾ’ಭಂ ನಯನಂ, ಬನ್ಧುಕರುಚಿರೋ’ಧರೋ।

ನಾಸಾ ಹೇಮ’ಙ್ಕುಸೋ ತೇನ, ಜಿನೋ’ಯಂ ಪಿಯದಸ್ಸನೋ॥

೯೧.

ಸಮತಿಕ್ಕನ್ತ ಗಾಮ್ಮತ್ತಂ, ಕನ್ತ ವಾಚಾ’ಭಿಸಙ್ಖತಂ।

ಬನ್ಧನಂ ರಸಹೇತುತ್ತಾ, ಗಾಮ್ಮತ್ತಂ ಅತಿವತ್ತತಿ॥

ಯಥಾ

೯೨.

ದುನೋತಿ ಕಾಮಚಣ್ಡಾಲೋ, ಸೋ ಮಂ ಸದಯ ನಿದ್ದಯೋ।

ಈದಿಸಂ ಬ್ಯಸನಾ’ಪನ್ನಂ, ಸುಖೀಪಿ ಕಿ ಮುಪೇಕ್ಖಸೇ?

೯೩.

ಯತಿಹೀನಪರಿಹಾರೋ, ನ ಪುನೇ’ದಾನಿ ನೀಯತೇ।

ಯತೋ ನ ಸವನು’ಬ್ಬೇಗಂ, ಹೇಟ್ಠಾ ಯೇಸಂ ವಿಚಾರಿತಂ॥

ಕಮಚ್ಚುತಸ್ಸ ಯಥಾ

೯೪.

ಉದಾರಚರಿತೋ’ಸಿ ತ್ವಂ, ತೇನೇ’ವಾ’ರಾಧನಾ ತ್ವಯಿ।

ದೇಸಂ ವಾ ದೇಹಿ ಗಾಮಂ ವಾ, ಖೇತ್ತಂ ವಾ ಮಮ ಸೋಭನಂ॥

ಅತಿವುತ್ತಸ್ಸ ಯಥಾ

೯೫.

ಮುನಿನ್ದಚನ್ದಸಮ್ಭೂತ, ಯಸೋರಾಸಿಮರೀಚಿನಂ।

ಸಕಲೋಪ್ಯ’ಯ ಮಾಕಾಸೋ, ನಾ’ವಕಾಸೋ ವಿಜಮ್ಭನೇ॥

೯೬.

ವಾಕ್ಯಂ ಬ್ಯಾಪನ್ನಚಿತ್ತಾನಂ, ಅಪೇತತ್ಥಂ ಅನಿನ್ದಿತಂ।

ತೇನು’ಮ್ಮತ್ತಾದಿಕಾನಂ ತಂ, ವಚನಾ’ಞ್ಞತ್ರ ದುಸ್ಸತಿ॥

ಯಥಾ

೯೭.

ಸಮುದ್ದೋ ಪೀಯತೇ ಸೋ’ಯ, ಮಹ’ಮಜ್ಜ ಜರಾತುರೋ।

ಇಮೇ ಗಜ್ಜನ್ತಿ ಜೀಮೂತಾ, ಸಕ್ಕಸ್ಸೇ’ರಾವಣೋ ಪಿಯೋ॥

೯೮.

ಸುಖುಮಾಲಾ’ವಿರೋಧಿತ್ತ, ದಿತ್ತಭಾವಪ್ಪಭಾವಿತಂ।

ಬನ್ಧನಂ ಬನ್ಧಫರುಸ, ದೋಸಂ ಸಂದೂಸಯೇಯ್ಯ ತಂ॥

ಯಥಾ

೯೯.

ಪಸ್ಸನ್ತಾ ರೂಪವಿಭವಂ, ಸುಣನ್ತಾ ಮಧುರಂ ಗಿರಂ।

ಚರನ್ತಿ ಸಾಧೂ ಸಮ್ಬುದ್ಧ, ಕಾಲೇ ಕೇಳಿಪರಮ್ಮುಖಾ॥

ಅಪಕ್ಕಮಸ್ಸ ಯಥಾ

೧೦೦.

ಭಾವನಾ, ದಾನ, ಸೀಲಾನಿ, ಸಮ್ಮಾ ಸಮ್ಪಾದಿತಾನಿ’ಹ।

ನಿಬ್ಬಾನ, ಭೋಗ, ಸಗ್ಗಾದಿ, ಸಾಧನಾನಿ ನ ಸಂಸಯೋ॥

೧೦೧.

ಉದ್ದಿಟ್ಠವಿಸಯೋ ಕೋಚಿ, ವಿಸೇಸೋ ತಾದಿಸೋ ಯದಿ।

ಅನು’ದ್ದಿಟ್ಠೇಸು ನೇವ’ತ್ಥಿ, ದೋಸೋ ಕಮವಿಲಙ್ಘನೇ॥

ಯಥಾ

೧೦೨.

ಕುಸಲಾ’ಕುಸಲಂ ಅಬ್ಯಾ, ಕತ’ಮಿಚ್ಚೇಸು ಪಚ್ಛಿಮಂ।

ಅಬ್ಯಾಕತಂ ಪಾಕದಂ ನ, ಪಾಕದಂ ಪಠಮದ್ವಯಂ॥

೧೦೩.

ಸಗುಣಾನಾ’ವಿಕರಣೇ, ಕಾರಣೇ ಸತಿ ತಾದಿಸೇ।

ಓಚಿತ್ಯಹೀನತಾ’ಪತ್ತಿ, ನತ್ಥಿ ಭೂತತ್ಥಸಂಸಿನೋ॥

೧೦೪.

ಓಚಿತ್ಯಂ ನಾಮ ವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಂ, ಲೋಕೇ ವಿಖ್ಯಾತ ಮಾದರಾ।

ತತ್ಥೋ’ಪದೇಸಪಭವಾ, ಸುಜನಾ ಕವಿಪುಙ್ಗವಾ॥

೧೦೫.

ವಿಞ್ಞಾತೋಚಿತ್ಯವಿಭವೋ, ಚಿತ್ಯಹೀನಂ ಪರಿಹರೇ।

ತತೋ’ಚಿತ್ಯಸ್ಸ ಸಮ್ಪೋಸೇ,

ರಸಪೋಸೋ ಸಿಯಾ ಕತೇ॥

ಯಥಾ

೧೦೬.

ಯೋ ಮಾರಸೇನ ಮಾಸನ್ನ, ಮಾಸನ್ನವಿಜಯು’ಸ್ಸವೋ।

ತಿಣಾಯಪಿ ನ ಮಞ್ಞಿತ್ಥ, ಸೋ ವೋ ದೇತು ಜಯಂ ಜಿನೋ॥

೧೦೭.

ಆರದ್ಧಕತ್ತುಕಮ್ಮಾದಿ, ಕಮಾ’ತಿಕ್ಕಮಲಙ್ಘನೇ।

ಭಗ್ಗರೀತಿವಿರೋಧೋ’ಯಂ, ಗತಿಂ ನ ಕ್ವಾ’ಪಿ ವಿನ್ದತಿ॥

ಯಥಾ

೧೦೮.

ಸುಜನ’ಞ್ಞಾನ ಮಿತ್ಥೀನಂ, ವಿಸ್ಸಾಸೋ ನೋ’ಪಪಜ್ಜತೇ।

ವಿಸಸ್ಸ ಸಿಙ್ಗಿನೋ ರೋಗ, ನದೀರಾಜಕುಲಸ್ಸ ಚ॥

ಯಥಾ

೧೦೯.

ಭೇಸಜ್ಜೇ ವಿಹಿತೇ ಸುದ್ಧ, ಬುದ್ಧಾದಿರತನತ್ತಯೇ।

ಪಸಾದ ಮಾಚರೇ ನಿಚ್ಚಂ, ಸಜ್ಜನೇ ಸಗುಣೇಪಿ ಚ॥

ಸಸಂಸಯಸ್ಸ ಯಥಾ

೧೧೦.

ಮುನಿನ್ದಚನ್ದಿಮಾ’ಲೋಕ, ರಸ ಲೋಲ ವಿಲೋಚನೋ।

ಜನೋ’ವಕ್ಕನ್ತಪನ್ಥೋ’ವ, ರಂಸಿದಸ್ಸನಪೀಣಿತೋ॥

೧೧೧.

ಸಂಸಯಾಯೇ’ವ ಯಂಕಿಞ್ಚಿ, ಯದಿ ಕೀಳಾದಿಹೇತುನಾ।

ಪಯುಜ್ಜತೇ ನ ದೋಸೋ’ವ, ಸಸಂಸಯಸಮಪ್ಪಿತೋ॥

ಯಥಾ

೧೧೨.

ಯಾತೇ ದುತಿಯಂ ನಿಲಯಂ, ಗರುಮ್ಹಿ ಸಕಗೇಹತೋ।

ಪಾಪುಣೇಯ್ಯಾಮ ನಿಯತಂ, ಸುಖ’ಮಜ್ಝಯನಾ’ದಿನಾ॥

೧೧೩.

ಸುಭಗಾ ಭಗಿನೀ ಸಾ’ಯಂ, ಏತಸ್ಸಿ’ಚ್ಚೇವಮಾದಿಕಂ।

ನ ‘ಗಾಮ್ಮ’ಮಿತಿ ನಿದ್ದಿಟ್ಠಂ, ಕವೀಹಿ ಸಕಲೇಹಿಪಿ॥

೧೧೪.

ದುಟ್ಠಾ’ಲಙ್ಕಾರವಿಗಮೇ, ಸೋಭನಾ’ಲಙ್ಕತಿಕ್ಕಮೋ।

ಅಲಙ್ಕಾರಪರಿಚ್ಛೇದೇ, ಆವಿಭಾವಂ ಗಮಿಸ್ಸತಿ॥

೧೧೫.

ದೋಸೇ ಪರೀಹರಿತು ಮೇಸ ವರೋ’ಪದೇಸೋ,

ಸತ್ಥನ್ತರಾನುಸರಣೇನ ಕತೋ ಮಯೇವಂ।

ವಿಞ್ಞಾಯಿ’ಮಂ ಗರುವರಾನ’ಧಿಕ’ಪ್ಪಸಾದಾ,

ದೋಸೇ ಪರಂ ಪರಿಹರೇಯ್ಯ ಯಸೋಭಿಲಾಸೀ॥

ಇತಿ ಸಙ್ಘರಕ್ಖಿತಮಹಾಸಾಮಿವಿರಚಿತೇ ಸುಬೋಧಾಲಙ್ಕಾರೇ

ದೋಸಪರಿಹಾರಾವಬೋಧೋ ನಾಮ

ದುತಿಯೋ ಪರಿಚ್ಛೇದೋ।