೭. ಜಾಲಿಯಸುತ್ತವಣ್ಣನಾ
ದ್ವೇಪಬ್ಬಜಿತವತ್ಥುವಣ್ಣನಾ
೩೭೮. ‘‘ಘೋಸಿತೇನ ‘‘ಪುಬ್ಬೇ ಕಿರಾ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ। ತತೋತಿ ಅಲ್ಲಕಪ್ಪರಟ್ಠತೋ। ತದಾತಿ ತೇಸಂ ತಂ ಗಾಮಂ ಪವಿಟ್ಠದಿವಸೇ। ಬಲವಪಾಯಾಸನ್ತಿ ಗರುತರಂ ಬಹುಪಾಯಾಸಂ। ಅಸನ್ನಿಹಿತೇತಿ ಗೇಹತೋ ಬಹಿ ಗತೇ। ಭುಸ್ಸತೀತಿ ರವತಿ। ಘೋಸಕದೇವಪುತ್ತೋತ್ವೇವ ನಾಮಂ ಅಹೋಸಿ ಸರಘೋಸಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ। ವೇಯ್ಯತ್ತಿಯೇನಾತಿ ಪಞ್ಞಾವೇಯ್ಯತ್ತಿಯೇನ। ಘೋಸಿತಸೇಟ್ಠಿ ನಾಮ ಜಾತೋ ತಾಯ ಏವ ಚಸ್ಸ ಸರಸಮ್ಪತ್ತಿಯಾ ಘೋಸಿತನಾಮತಾ।
ಸರೀರಸನ್ತಪ್ಪನತ್ಥನ್ತಿ ಹಿಮವನ್ತೇ ಫಲಮೂಲಾಹಾರತಾಯ ಕಿಲನ್ತಸರೀರಾ ಲೋಣಮ್ಬಿಲಸೇವನೇನ ತಸ್ಸ ಸನ್ತಪ್ಪನತ್ಥಂ ಪೀನನತ್ಥಂ। ತಸಿತಾತಿ ಪಿಪಾಸಿತಾ। ಕಿಲನ್ತಾತಿ ಪರಿಸ್ಸನ್ತಕಾಯಾ। ತೇ ಕಿರ ತಂ ವಟರುಕ್ಖಂ ಪತ್ವಾ ತಸ್ಸ ಸೋಭಾಸಮ್ಪತ್ತಿಂ ದಿಸ್ವಾ ಮಹಾನುಭಾವಾ ಮಞ್ಞೇ ಏತ್ಥ ಅಧಿವತ್ಥಾ ದೇವತಾ, ‘‘ಸಾಧು ವತಾಯಂ ದೇವತಾ ಅಮ್ಹಾಕಂ ಅದ್ಧಾನಪರಿಸ್ಸಮಂ ವಿನೋದೇಯ್ಯಾ’’ತಿ ಚಿನ್ತೇಸುಂ, ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ತತ್ಥ ಅಧಿವತ್ಥಾ…ಪೇ॰… ನಿಸೀದಿಂಸೂ’’ತಿ। ಸೋತಿ ಅನಾಥಪಿಣ್ಡಿಕೋ ಗಹಪತಿ। ಭತಕಾನನ್ತಿ ಭತಿಯಾ ವೇಯ್ಯಾವಚ್ಚಂ ಕರೋನ್ತಾನಂ ದಾಸಪೇಸಕಮ್ಮಕರಾನಂ। ಪಕತಿಭತ್ತವೇತನನ್ತಿ ಪಕತಿಯಾ ದಾತಬ್ಬಭತ್ತವೇತನಂ, ತದಾ ಉಪೋಸಥಿಕತ್ತಾ ಕಞ್ಚೀತಿ ಕಞ್ಚಿಪಿ ಭತಕಂ।
ಉಪೇಚ್ಚ ಪರಸ್ಸ ವಾಚಾಯ ಆರಮ್ಭನಂ ಬಾಧನಂ ಉಪಾರಮ್ಭೋ, ದೋಸದಸ್ಸನವಸೇನ ಘಟ್ಟನನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ, ತೇನಾಹ ‘‘ಉಪಾರಮ್ಭಾಧಿಪ್ಪಾಯೇನ ವಾದಂ ಆರೋಪೇತುಕಾಮಾ ಹುತ್ವಾ’’ತಿ। ವದನ್ತಿ ನಿನ್ದನವಸೇನ ಕಥೇನ್ತಿ ಏತೇನಾತಿ ಹಿ ವಾದೋ, ದೋಸೋ। ತಂ ಆರೋಪೇತುಕಾಮಾ, ಪತಿಟ್ಠಾಪೇತುಕಾಮಾ ಹುತ್ವಾತಿ ಅತ್ಥೋ। ‘‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’’ನ್ತಿ, ಇಧ ಯಂ ವತ್ಥುಂ ಜೀವಸಞ್ಞಿತಂ, ತದೇವ ಸರೀರಸಞ್ಞಿತನ್ತಿ ‘‘ರೂಪಂ ಅತ್ತತೋ ಸಮನುಪಸ್ಸತೀ’’ತಿ ಭಿಜ್ಜತೀತಿ ನಿರುದಯವಿನಾಸವಸೇನ ವಿನಸ್ಸತಿ। ತೇನ ಜೀವಸರೀರಾನಂ ಅನಞ್ಞತ್ತಾನುಜಾನನತೋ, ಸರೀರಸ್ಸ ಚ ಭೇದದಸ್ಸನತೋ। ನ ಹೇತ್ಥ ಯಥಾ ಭೇದವತಾ ಸರೀರತೋ ಅನಞ್ಞತ್ತಾ ಅದಿಟ್ಠೋಪಿ ಜೀವಸ್ಸ ಭೇದೋ ವುತ್ತೋ, ಏವಂ ಅದಿಟ್ಠಭೇದತೋ ಅನಞ್ಞತ್ತಾ ಸರೀರಸ್ಸಾಪಿ ಅಭೇದೋತಿ ಸಕ್ಕಾ ವಿಞ್ಞಾತುಂ ತಸ್ಸ ಭೇದಸ್ಸ ಪಚ್ಚಕ್ಖಸಿದ್ಧತ್ತಾ, ಭೂತುಪಾದಾಯರೂಪವಿನಿಮುತ್ತಸ್ಸ ಚ ಸರೀರಸ್ಸ ಅಭಾವತೋತಿ ಆಹ ‘‘ಉಚ್ಛೇದವಾದೋ ಹೋತೀ’’ತಿ।
‘‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’’ನ್ತಿ ಅಞ್ಞದೇವ ವತ್ಥುಂ ಜೀವಸಞ್ಞಿತಂ, ಅಞ್ಞಂ ವತ್ಥುಂ ಸರೀರಸಞ್ಞಿತನ್ತಿ ‘‘ರೂಪವನ್ತಂ ಅತ್ತಾನಂ ಸಮನುಪಸ್ಸತೀ’’ತಿಆದಿನಯಪ್ಪವತ್ತಂ ‘‘ತುಮ್ಹಾಕಂ…ಪೇ॰… ಆಪಜ್ಜತೀ’’ತಿ।
೩೭೯-೩೮೦. ತಯಿದಂ ನೇಸಂ ವಞ್ಝಾಸುತಸ್ಸ ದೀಘರಸ್ಸತಾಪರಿಕಪ್ಪನಸದಿಸನ್ತಿ ಕತ್ವಾ ಠಪನೀಯೋಯಂ ಪಞ್ಹೋತಿ ತತ್ಥ ರಾಜನಿಮೀಲನಂ ಕತ್ವಾ ಸತ್ಥಾ ಉಪರಿ ನೇಸಂ ‘‘ತೇನ ಹಾವುಸೋ ಸುಣಾಥಾ’’ತಿಆದಿನಾ ಧಮ್ಮದೇಸನಂ ಆರಭೀತಿ ಆಹ ‘‘ಅಥ ಭಗವಾ’’ತಿಆದಿ। ತಸ್ಸಾ ಯೇವಾತಿ ಮಜ್ಝಿಮಾಯ ಪಟಿಪದಾಯ।
ಸದ್ಧಾಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸಾತಿ ಸದ್ಧಾಯ ಪಬ್ಬಜಿತಸ್ಸ ‘‘ಏವಮಹಂ ಇತೋ ವಟ್ಟದುಕ್ಖತೋ ನಿಸ್ಸರಿಸ್ಸಾಮೀ’’ತಿ ಏವಂ ಪಬ್ಬಜ್ಜಂ ಉಪಗತಸ್ಸ ತದನುರೂಪಞ್ಚ ಸೀಲಂ ಪೂರೇತ್ವಾ ಪಠಮಜ್ಝಾನೇನ ಸಮಾಹಿತಚಿತ್ತಸ್ಸ। ಏತಂ ವತ್ತುನ್ತಿ ಏತಂ ಕಿಲೇಸವಟ್ಟಪರಿಬುದ್ಧಿದೀಪನಂ ‘‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’’ನ್ತಿಆದಿಕಂ ದಿಟ್ಠಿಸಂಕಿಲೇಸನಿಸ್ಸಿತಂ ವಚನಂ ವತ್ತುನ್ತಿ ಅತ್ಥೋ। ನಿಬ್ಬಿಚಿಕಿಚ್ಛೋ ನ ಹೋತೀತಿ ಧಮ್ಮೇಸು ತಿಣ್ಣವಿಚಿಕಿಚ್ಛೋ ನ ಹೋತಿ, ತತ್ಥ ತತ್ಥ ಆಸಪ್ಪನಪರಿಸಪ್ಪನವಸೇನ ಪವತ್ತತೀತಿ ಅತ್ಥೋ।
ಏತಮೇವಂ ಜಾನಾಮೀತಿ ಯೇನ ಸೋ ಭಿಕ್ಖು ಪಠಮಂ ಝಾನಂ ಉಪಸಮ್ಪಜ್ಜ ವಿಹರತಿ, ಏತಂ ಸಸಮ್ಪಯುತ್ತಧಮ್ಮಂ ಚಿತ್ತನ್ತಿ ಏವಂ ಜಾನಾಮಿ। ನೋ ಚ ಏವಂ ವದಾಮೀತಿ ಯಥಾ ದಿಟ್ಠಿಗತಿಕಾ ತಂ ಧಮ್ಮಜಾತಂ ಸನಿಸ್ಸಯಂ ಅಭೇದತೋ ಗಣ್ಹನ್ತಾ ‘‘ತಂ ಜೀವಂ ತಂ ಸರೀರ’’ನ್ತಿ ವಾ ತದುಭಯಂ ಭೇದತೋ ಗಣ್ಹನ್ತಾ ‘‘ಅಞ್ಞಂ ಜೀವಂ ಅಞ್ಞಂ ಸರೀರ’’ನ್ತಿ ವಾ ಅತ್ತನೋ ಮಿಚ್ಛಾಗಾಹಂ ಪವೇದೇನ್ತಿ, ಅಹಂ ಪನ ನ ಏವಂ ವದಾಮಿ ತಸ್ಸ ಧಮ್ಮಸ್ಸ ಸುಪರಿಞ್ಞಾತತ್ತಾ, ತೇನಾಹ ‘‘ಅಥ ಖೋ’’ತಿಆದಿ ‘‘ಕಸಿಣಪರಿಕಮ್ಮಂ ಭಾವನ್ತೇಸ್ಸಾ’’ತಿ। ಯಸ್ಮಾ ಭಾವನಾನುಭಾವೇನ ಝಾನಾಧಿಗಮೋ, ಭಾವನಾ ಚ ಪಥವೀಕಸಿಣಾದಿಸಞ್ಜಾನನಮುಖೇನ ಹೋತೀತಿ ಸಞ್ಞಾಸೀಸೇನ ‘‘ಸಞ್ಞಾಬಲೇನ ಉಪ್ಪನ್ನ’’ನ್ತಿ। ತೇನಾಹ – ‘‘ಪಥವೀಕಸಿಣಮೇಕೋ ಸಞ್ಜಾನಾತೀ’’ತಿಆದಿ। ‘‘ನ ಕಲ್ಲಂ ತಸ್ಸೇತ’’ನ್ತಿ ಇದಂ ಯಸ್ಮಾ ಭಗವತಾ ತತ್ಥ ತತ್ಥ ‘‘ಅಥ ಚ ಪನಾಹಂ ನ ವದಾಮೀ’’ತಿ ವುತ್ತಂ, ತಸ್ಮಾ ನ ವತ್ತಬ್ಬಂ ಕಿರೇತಂ ಕೇವಲಿನಾ ಉತ್ತಮಪುರಿಸೇನಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೇನಾಹ, ತೇನ ವುತ್ತಂ ‘‘ಮಞ್ಞಮಾನಾ ವದನ್ತೀ’’ತಿ। ಸೇಸಂ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ।
ಜಾಲಿಯಸುತ್ತವಣ್ಣನಾಯ ಲೀನತ್ಥಪ್ಪಕಾಸನಾ।