(೭) ೨. ಸುಖವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ

೬೫. ದುತಿಯಸ್ಸ ಪಠಮೇ ಸಬ್ಬಕಾಮನಿಪ್ಫತ್ತಿಮೂಲಕಂ ಸುಖನ್ತಿ ಅನವಸೇಸಉಪಭೋಗಪರಿಭೋಗವತ್ಥುನಿಪ್ಫತ್ತಿಹೇತುಕಂ ಕಾಮಸುಖಂ। ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಮೂಲಕಂ ಸುಖನ್ತಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾಹೇತುಕಂ ಪವಿವೇಕಸುಖಂ।

೬೬. ದುತಿಯೇ ಕಾಮೇತಿ ಪಞ್ಚ ಕಾಮಗುಣೇ, ಸಬ್ಬೇಪಿ ವಾ ತೇಭೂಮಕೇ ಧಮ್ಮೇ। ವುತ್ತಞ್ಹೇತಂ ‘‘ಸಬ್ಬೇಪಿ ತೇಭೂಮಕಾ ಧಮ್ಮಾ ಕಮನೀಯಟ್ಠೇನ ಕಾಮಾ’’ತಿ (ಮಹಾನಿ॰ ೧)। ನೇಕ್ಖಮ್ಮಂ ವುಚ್ಚತಿ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ ಘರಬನ್ಧನತೋ ನಿಕ್ಖನ್ತತ್ತಾ। ನಿಬ್ಬಾನಮೇವ ವಾ –

‘‘ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ ಪಠಮಂ ಝಾನಂ, ನಿಬ್ಬಾನಞ್ಚ ವಿಪಸ್ಸನಾ।

ಸಬ್ಬೇಪಿ ಕುಸಲಾ ಧಮ್ಮಾ, ನೇಕ್ಖಮ್ಮನ್ತಿ ಪವುಚ್ಚರೇ’’ತಿ॥ (ಇತಿವು॰ ಅಟ್ಠ॰ ೧೦೯) –

ಹಿ ವುತ್ತಂ।

೬೭. ತತಿಯೇ ಉಪಧೀ ವುಚ್ಚನ್ತಿ ಪಞ್ಚುಪಾದಾನಕ್ಖನ್ಧಾ, ತನ್ನಿಸ್ಸಿತಂ ಸುಖಂ ಉಪಧಿಸುಖಂ। ತಪ್ಪಟಿಪಕ್ಖತೋ ನಿರುಪಧಿಸುಖಂ ಲೋಕುತ್ತರಸುಖಂ।

೬೮. ಚತುತ್ಥೇ ವಟ್ಟಪರಿಯಾಪನ್ನಂ ಸುಖಂ ವಟ್ಟಸುಖಂ। ನಿಬ್ಬಾನಾರಮ್ಮಣಂ ಸುಖಂ ವಿವಟ್ಟಸುಖಂ।

೬೯. ಪಞ್ಚಮೇ ಸಂಕಿಲೇಸನ್ತಿ ಸಂಕಿಲಿಟ್ಠಂ। ತೇನಾಹ ‘‘ವಟ್ಟಗಾಮಿಸುಖ’’ನ್ತಿ। ವಿವಟ್ಟಸುಖನ್ತಿ ಮಗ್ಗಫಲಸಹಗತಂ ಸುಖಂ।

೭೦. ಛಟ್ಠೇ ಅರಿಯಾನಮೇವ ಸುಖಂ ಅರಿಯಸುಖಂ, ಅರಿಯಞ್ಚ ತಂ ಸುಖಞ್ಚಾತಿಪಿ ಅರಿಯಸುಖಂ। ಅನರಿಯಾನಮೇವ ಸುಖಂ ಅನರಿಯಸುಖಂ। ಅನರಿಯಞ್ಚ ತಂ ಸುಖಞ್ಚಾತಿಪಿ ಅನರಿಯಸುಖಂ।

೭೧. ಸತ್ತಮೇ ತನ್ತಿ ಚೇತಸಿಕಸುಖಂ।

೭೨. ಅಟ್ಠಮೇ ಸಹ ಪೀತಿಯಾ ವತ್ತತೀತಿ ಸಪ್ಪೀತಿಕಂ, ಪೀತಿಸಹಗತಂ ಸುಖಂ। ಸಭಾವತೋ ವಿರಾಗತೋ ಚ ನತ್ಥಿ ಏತಸ್ಸ ಪೀತೀತಿ ನಿಪ್ಪೀತಿಕಂ ಸುಖಂ। ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ಪನೇತ್ಥ ಝಾನಸುಖಮೇವ ಉದ್ಧಟಂ, ತಥಾ ಚ ‘‘ಲೋಕಿಯಸಪ್ಪೀತಿಕಸುಖತೋ ಲೋಕಿಯನಿಪ್ಪೀತಿಕಸುಖಂ ಅಗ್ಗ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ। ಲೋಕಿಯನಿಪ್ಪೀತಿಕಮ್ಪಿ ಹಿ ಅಗ್ಗಂ ಲಬ್ಭತೇವಾತಿ ಭೂಮನ್ತರಂ ಭಿನ್ದಿತ್ವಾ ಅಗ್ಗಭಾವೋ ವೇದಿತಬ್ಬೋ।

೭೩. ನವಮೇ ಸಾತಸಭಾವಮೇವ ಸುಖಂ ಸಾತಸುಖಂ, ನ ಉಪೇಕ್ಖಾಸುಖಂ ವಿಯ ಅಸಾತಸಭಾವಂ। ಕಾಮಞ್ಚೇತ್ಥ ಕಾಯವಿಞ್ಞಾಣಸಹಗತಮ್ಪಿ ಸಾತಸುಖಮೇವ, ಅಟ್ಠಕಥಾಯಂ ಪನ ‘‘ತೀಸು ಝಾನೇಸು ಸುಖ’’ನ್ತೇವ ವುತ್ತಂ।

೭೪. ದಸಮೇ ಸಮಾಧಿಸಮ್ಪಯುತ್ತಂ ಸುಖಂ ಸಮಾಧಿಸುಖಂ। ನ ಸಮಾಧಿಸಮ್ಪಯುತ್ತಂ ಸುಖಂ ಅಸಮಾಧಿಸುಖಂ।

೭೫. ಏಕಾದಸಮೇ ಸುತ್ತನ್ತಕಥಾ ಏಸಾತಿ ‘‘ಸಪ್ಪೀತಿಕಂ ಝಾನದ್ವಯ’’ನ್ತಿ ವುತ್ತಂ।

೭೭. ತೇರಸಮೇ ರೂಪಜ್ಝಾನಂ ರೂಪಂ ಉತ್ತರಪದಲೋಪೇನ, ತಂ ಆರಮ್ಮಣಂ ಏತಸ್ಸಾತಿ ರೂಪಾರಮ್ಮಣಂ। ಚತುತ್ಥಜ್ಝಾನಗ್ಗಹಣಂ ಪನ ಯದಸ್ಸ ಪಟಿಯೋಗೀ, ತೇನ ಸಮಾನಯೋಗಕ್ಖಮದಸ್ಸನಪರಂ। ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ರೂಪನ್ತಿ ಯಂ ಕಿಞ್ಚಿ ರುಪ್ಪನಲಕ್ಖಣಂ ರೂಪಂ। ತಪ್ಪಟಿಕ್ಖೇಪೇನ ಅರೂಪಂ ವೇದಿತಬ್ಬಂ।

ಸುಖವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ।