(೨೩) ೩. ದೀಘಚಾರಿಕವಗ್ಗೋ
೧-೧೦. ಪಠಮದೀಘಚಾರಿಕಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ
೨೨೧-೨೩೦. ತತಿಯಸ್ಸ ಪಠಮಾದೀನಿ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಾನಿ। ಪಞ್ಚಮೇ ರಹೋ ನಿಸಜ್ಜಾಯ ಆಪಜ್ಜತೀತಿ ‘‘ಯೋ ಪನ ಭಿಕ್ಖು ಮಾತುಗಾಮೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಏಕೋ ಏಕಾಯ ರಹೋ ನಿಸಜ್ಜಂ ಕಪ್ಪೇಯ್ಯ, ಪಾಚಿತ್ತಿಯ’’ನ್ತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ಸಿಕ್ಖಾಪದೇ (ಪಾಚಿ॰ ೨೯೦) ವುತ್ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ। ಪಟಿಚ್ಛನ್ನೇ ಆಸನೇ ಆಪಜ್ಜತೀತಿ ‘‘ಯೋ ಪನ ಭಿಕ್ಖು ಮಾತುಗಾಮೇನ ರಹೋ ಪಟಿಚ್ಛನ್ನೇ ಆಸನೇ ನಿಸಜ್ಜಂ ಕಪ್ಪೇಯ್ಯ, ಪಾಚಿತ್ತಿಯ’’ನ್ತಿ ಇಮಸ್ಮಿಂ ವುತ್ತಂ ಆಪತ್ತಿಂ ಆಪಜ್ಜತಿ। ಮಾತುಗಾಮಸ್ಸ ಉತ್ತರಿ ಛಪ್ಪಞ್ಚವಾಚಾಹಿ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇನ್ತೋ ಆಪಜ್ಜತೀತಿ ‘ಯೋ ಪನ ಭಿಕ್ಖು ಮಾತುಗಾಮಸ್ಸ ಉತ್ತರಿ ಛಪ್ಪಞ್ಚವಾಚಾಹಿ ಧಮ್ಮಂ ದೇಸೇಯ್ಯ ಅಞ್ಞತ್ರ ‘‘ತೇಸಂ ತೇಸಂ ಸಿಕ್ಖಾಪದಾನಂ ವಸೇನ ವೇದಿತಬ್ಬಾನೀ’’ತಿ। ಛಟ್ಠಾದೀನಿ ಉತ್ತಾನತ್ಥಾನಿ।
ಪಠಮದೀಘಚಾರಿಕಸುತ್ತಾದಿವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ।
ದೀಘಚಾರಿಕವಗ್ಗವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ।
೨೩೧-೩೦೨. ಚತುತ್ಥವಗ್ಗಾದೀನಿ ಉತ್ತಾನತ್ಥಾನಿ।
ಇತಿ ಮನೋರಥಪೂರಣಿಯಾ ಅಙ್ಗುತ್ತರನಿಕಾಯ-ಅಟ್ಠಕಥಾಯ
ಪಞ್ಚಕನಿಪಾತವಣ್ಣನಾಯ ಅನುತ್ತಾನತ್ಥದೀಪನಾ ಸಮತ್ತಾ।
॥ ನಮೋ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅರಹತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ॥
ಅಙ್ಗುತ್ತರನಿಕಾಯೇ
ಛಕ್ಕನಿಪಾತ-ಟೀಕಾ
೧. ಪಠಮಪಣ್ಣಾಸಕಂ