೧೪. ತಿಂಸನಿಪಾತೋ
೧. ಸುಭಾಜೀವಕಮ್ಬವನಿಕಾಥೇರೀಗಾಥಾ
೩೬೮.
ಜೀವಕಮ್ಬವನಂ
ಧುತ್ತಕೋ ಸನ್ನಿವಾರೇಸಿ
೩೬೯.
‘‘ಕಿಂ ತೇ ಅಪರಾಧಿತಂ ಮಯಾ, ಯಂ ಮಂ ಓವರಿಯಾನ ತಿಟ್ಠಸಿ।
ನ ಹಿ ಪಬ್ಬಜಿತಾಯ ಆವುಸೋ, ಪುರಿಸೋ ಸಮ್ಫುಸನಾಯ ಕಪ್ಪತಿ॥
೩೭೦.
‘‘ಗರುಕೇ ಮಮ ಸತ್ಥುಸಾಸನೇ, ಯಾ ಸಿಕ್ಖಾ ಸುಗತೇನ ದೇಸಿತಾ।
ಪರಿಸುದ್ಧಪದಂ
೩೭೧.
‘‘ಆವಿಲಚಿತ್ತೋ ಅನಾವಿಲಂ, ಸರಜೋ ವೀತರಜಂ ಅನಙ್ಗಣಂ।
ಸಬ್ಬತ್ಥ ವಿಮುತ್ತಮಾನಸಂ, ಕಿಂ ಮಂ ಓವರಿಯಾನ ತಿಟ್ಠಸಿ’’॥
೩೭೨.
‘‘ದಹರಾ ಚ ಅಪಾಪಿಕಾ ಚಸಿ, ಕಿಂ ತೇ ಪಬ್ಬಜ್ಜಾ ಕರಿಸ್ಸತಿ।
ನಿಕ್ಖಿಪ ಕಾಸಾಯಚೀವರಂ, ಏಹಿ ರಮಾಮ ಸುಪುಪ್ಫಿತೇ
೩೭೩.
‘‘ಮಧುರಞ್ಚ ಪವನ್ತಿ ಸಬ್ಬಸೋ, ಕುಸುಮರಜೇನ ಸಮುಟ್ಠಿತಾ ದುಮಾ।
ಪಠಮವಸನ್ತೋ ಸುಖೋ ಉತು, ಏಹಿ ರಮಾಮ ಸುಪುಪ್ಫಿತೇ ವನೇ॥
೩೭೪.
‘‘ಕುಸುಮಿತಸಿಖರಾ ಚ ಪಾದಪಾ, ಅಭಿಗಜ್ಜನ್ತಿವ ಮಾಲುತೇರಿತಾ।
ಕಾ ತುಯ್ಹಂ ರತಿ ಭವಿಸ್ಸತಿ, ಯದಿ ಏಕಾ ವನಮೋಗಹಿಸ್ಸಸಿ
೩೭೫.
‘‘ವಾಳಮಿಗಸಙ್ಘಸೇವಿತಂ
ಅಸಹಾಯಿಕಾ ಗನ್ತುಮಿಚ್ಛಸಿ, ರಹಿತಂ ಭಿಂಸನಕಂ ಮಹಾವನಂ॥
೩೭೬.
‘‘ತಪನೀಯಕತಾವ ಧೀತಿಕಾ, ವಿಚರಸಿ ಚಿತ್ತಲತೇವ ಅಚ್ಛರಾ।
ಕಾಸಿಕಸುಖುಮೇಹಿ
೩೭೭.
‘‘ಅಹಂ ತವ ವಸಾನುಗೋ ಸಿಯಂ, ಯದಿ ವಿಹರೇಮಸೇ
ನ ಹಿ ಮತ್ಥಿ ತಯಾ ಪಿಯತ್ತರೋ, ಪಾಣೋ ಕಿನ್ನರಿಮನ್ದಲೋಚನೇ॥
೩೭೮.
‘‘ಯದಿ ಮೇ ವಚನಂ ಕರಿಸ್ಸಸಿ, ಸುಖಿತಾ ಏಹಿ ಅಗಾರಮಾವಸ।
ಪಾಸಾದನಿವಾತವಾಸಿನೀ, ಪರಿಕಮ್ಮಂ ತೇ ಕರೋನ್ತು ನಾರಿಯೋ॥
೩೭೯.
‘‘ಕಾಸಿಕಸುಖುಮಾನಿ ಧಾರಯ, ಅಭಿರೋಪೇಹಿ
ಕಞ್ಚನಮಣಿಮುತ್ತಕಂ
೩೮೦.
‘‘ಸುಧೋತರಜಪಚ್ಛದಂ
ಅಭಿರುಹ ಸಯನಂ ಮಹಾರಹಂ, ಚನ್ದನಮಣ್ಡಿತಸಾರಗನ್ಧಿಕಂ।
೩೮೧.
‘‘ಉಪ್ಪಲಂ ಚುದಕಾ ಸಮುಗ್ಗತಂ, ಯಥಾ ತಂ ಅಮನುಸ್ಸಸೇವಿತಂ।
ಏವಂ ತ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೀ, ಸಕೇಸಙ್ಗೇಸು ಜರಂ ಗಮಿಸ್ಸಸಿ’’॥
೩೮೨.
‘‘ಕಿಂ
ಭೇದನಧಮ್ಮೇ ಕಳೇವರೇ
೩೮೩.
‘‘ಅಕ್ಖೀನಿ ಚ ತುರಿಯಾರಿವ, ಕಿನ್ನರಿಯಾರಿವ ಪಬ್ಬತನ್ತರೇ।
ತವ ಮೇ ನಯನಾನಿ ದಕ್ಖಿಯ, ಭಿಯ್ಯೋ ಕಾಮರತೀ ಪವಡ್ಢತಿ॥
೩೮೪.
‘‘ಉಪ್ಪಲಸಿಖರೋಪಮಾನಿ ತೇ, ವಿಮಲೇ ಹಾಟಕಸನ್ನಿಭೇ ಮುಖೇ।
ತವ ಮೇ ನಯನಾನಿ ದಕ್ಖಿಯ
೩೮೫.
‘‘ಅಪಿ ದೂರಗತಾ ಸರಮ್ಹಸೇ, ಆಯತಪಮ್ಹೇ ವಿಸುದ್ಧದಸ್ಸನೇ।
ನ
೩೮೬.
‘‘ಅಪಥೇನ ಪಯಾತುಮಿಚ್ಛಸಿ, ಚನ್ದಂ ಕೀಳನಕಂ ಗವೇಸಸಿ।
ಮೇರುಂ ಲಙ್ಘೇತುಮಿಚ್ಛಸಿ, ಯೋ ತ್ವಂ ಬುದ್ಧಸುತಂ ಮಗ್ಗಯಸಿ॥
೩೮೭.
‘‘ನತ್ಥಿ
ನಪಿ ನಂ ಜಾನಾಮಿ ಕೀರಿಸೋ, ಅಥ ಮಗ್ಗೇನ ಹತೋ ಸಮೂಲಕೋ॥
೩೮೮.
‘‘ಇಙ್ಗಾಲಕುಯಾವ
ನಪಿ ನಂ ಪಸ್ಸಾಮಿ ಕೀರಿಸೋ, ಅಥ ಮಗ್ಗೇನ ಹತೋ ಸಮೂಲಕೋ॥
೩೮೯.
‘‘ಯಸ್ಸಾ
ತ್ವಂ ತಾದಿಸಿಕಂ ಪಲೋಭಯ, ಜಾನನ್ತಿಂ ಸೋ ಇಮಂ ವಿಹಞ್ಞಸಿ॥
೩೯೦.
‘‘ಮಯ್ಹಞ್ಹಿ ಅಕ್ಕುಟ್ಠವನ್ದಿತೇ, ಸುಖದುಕ್ಖೇ ಚ ಸತೀ ಉಪಟ್ಠಿತಾ।
ಸಙ್ಖತಮಸುಭನ್ತಿ ಜಾನಿಯ, ಸಬ್ಬತ್ಥೇವ ಮನೋ ನ ಲಿಮ್ಪತಿ॥
೩೯೧.
‘‘ಸಾಹಂ ಸುಗತಸ್ಸ ಸಾವಿಕಾ, ಮಗ್ಗಟ್ಠಙ್ಗಿಕಯಾನಯಾಯಿನೀ।
ಉದ್ಧಟಸಲ್ಲಾ ಅನಾಸವಾ, ಸುಞ್ಞಾಗಾರಗತಾ ರಮಾಮಹಂ॥
೩೯೨.
‘‘ದಿಟ್ಠಾ ಹಿ ಮಯಾ ಸುಚಿತ್ತಿತಾ, ಸೋಮ್ಭಾ ದಾರುಕಪಿಲ್ಲಕಾನಿ ವಾ।
ತನ್ತೀಹಿ ಚ ಖೀಲಕೇಹಿ ಚ, ವಿನಿಬದ್ಧಾ ವಿವಿಧಂ ಪನಚ್ಚಕಾ॥
೩೯೩.
‘‘ತಮ್ಹುದ್ಧಟೇ ತನ್ತಿಖೀಲಕೇ, ವಿಸ್ಸಟ್ಠೇ ವಿಕಲೇ ಪರಿಕ್ರಿತೇ
ನ ವಿನ್ದೇಯ್ಯ ಖಣ್ಡಸೋ ಕತೇ, ಕಿಮ್ಹಿ ತತ್ಥ ಮನಂ ನಿವೇಸಯೇ॥
೩೯೪.
‘‘ತಥೂಪಮಾ
ಧಮ್ಮೇಹಿ
೩೯೫.
‘‘ಯಥಾ ಹರಿತಾಲೇನ ಮಕ್ಖಿತಂ, ಅದ್ದಸ ಚಿತ್ತಿಕಂ ಭಿತ್ತಿಯಾ ಕತಂ।
ತಮ್ಹಿ
೩೯೬.
‘‘ಮಾಯಂ
ಉಪಗಚ್ಛಸಿ ಅನ್ಧ ರಿತ್ತಕಂ, ಜನಮಜ್ಝೇರಿವ ರುಪ್ಪರೂಪಕಂ
೩೯೭.
‘‘ವಟ್ಟನಿರಿವ ಕೋಟರೋಹಿತಾ, ಮಜ್ಝೇ ಪುಬ್ಬುಳಕಾ ಸಅಸ್ಸುಕಾ।
ಪೀಳಕೋಳಿಕಾ ಚೇತ್ಥ ಜಾಯತಿ, ವಿವಿಧಾ ಚಕ್ಖುವಿಧಾ ಚ ಪಿಣ್ಡಿತಾ’’॥
೩೯೮.
ಉಪ್ಪಾಟಿಯ ಚಾರುದಸ್ಸನಾ, ನ ಚ ಪಜ್ಜಿತ್ಥ ಅಸಙ್ಗಮಾನಸಾ।
‘‘ಹನ್ದ ತೇ ಚಕ್ಖುಂ ಹರಸ್ಸು ತಂ’’, ತಸ್ಸ ನರಸ್ಸ ಅದಾಸಿ ತಾವದೇ॥
೩೯೯.
ತಸ್ಸ ಚ ವಿರಮಾಸಿ ತಾವದೇ, ರಾಗೋ ತತ್ಥ ಖಮಾಪಯೀ ಚ ನಂ।
‘‘ಸೋತ್ಥಿ ಸಿಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿನೀ, ನ ಪುನೋ ಏದಿಸಕಂ ಭವಿಸ್ಸತಿ’’॥
೪೦೦.
‘‘ಆಸಾದಿಯ
ಗಣ್ಹಿಯ ಆಸೀವಿಸಂ ವಿಯ, ಅಪಿ ನು ಸೋತ್ಥಿ ಸಿಯಾ ಖಮೇಹಿ ನೋ’’॥
೪೦೧.
ಮುತ್ತಾ ಚ ತತೋ ಸಾ ಭಿಕ್ಖುನೀ, ಅಗಮೀ ಬುದ್ಧವರಸ್ಸ ಸನ್ತಿಕಂ।
ಪಸ್ಸಿಯ ವರಪುಞ್ಞಲಕ್ಖಣಂ, ಚಕ್ಖು ಆಸಿ ಯಥಾ ಪುರಾಣಕನ್ತಿ॥
… ಸುಭಾ ಜೀವಕಮ್ಬವನಿಕಾ ಥೇರೀ…।
ತಿಂಸನಿಪಾತೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ।