೧೨. ಸತ್ತಸತಿಕಕ್ಖನ್ಧಕೋ
ದಸವತ್ಥುಕಥಾವಣ್ಣನಾ
೪೪೬. ಸತ್ತಸತಿಕಕ್ಖನ್ಧಕೇ ಭಿಕ್ಖಗ್ಗೇನಾತಿ ಭಿಕ್ಖುಗಣನಾಯ। ಮಹೀತಿ ಹಿಮಂ।
೪೪೭. ಅವಿಜ್ಜಾನಿವುತಾತಿ ಅವಿಜ್ಜಾನೀವರಣೇನ ನಿವುತಾ ಪಟಿಚ್ಛನ್ನಾ। ಅವಿದ್ದಸೂತಿ ಅಞ್ಞಾಣಿನೋ। ಉಪಕ್ಕಿಲೇಸಾ ವುತ್ತಾತಿ ತೇಸಂ ಸಮಣಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಂ ಏತೇ ಸುರಾಪಾನಾದಯೋ ಉಪಕ್ಕಿಲೇಸಾತಿ ವುತ್ತಾ। ನೇತ್ತಿಯಾ ತಣ್ಹಾಯ ಸಹಿತಾ ಸನೇತ್ತಿಕಾ।
೪೫೦-೧. ಅಹೋಗಙ್ಗೋತಿ ತಸ್ಸ ಪಬ್ಬತಸ್ಸ ನಾಮಂ। ಪಟಿಕಚ್ಚೇವ ಗಚ್ಛೇಯ್ಯನ್ತಿ ಯತ್ಥ ನಂ ಅಧಿಕರಣಂ ವೂಪಸಮಿತುಂ ಭಿಕ್ಖೂ ಸನ್ನಿಪತಿಸ್ಸನ್ತಿ, ತತ್ಥಾಹಂ ಪಠಮಮೇವ ಗಚ್ಛೇಯ್ಯಂ। ಸಮ್ಭಾವೇಸುನ್ತಿ ಸಮ್ಪಾಪುಣಿಂಸು।
೪೫೨. ಅಲೋಣಿಕನ್ತಿ ಲೋಣರಹಿತಂ ಭತ್ತಂ, ಬ್ಯಞ್ಜನಂ ವಾ। ಆಸುತಾತಿ ಸಬ್ಬಸಮ್ಭಾರಸಜ್ಜಿತಾ, ‘‘ಅಸುತ್ತಾ’’ತಿ ವಾ ಪಾಠೋ।
೪೫೩. ಉಜ್ಜವಿಂಸೂತಿ ನಾವಾಯ ಪಟಿಸೋತಂ ಗಚ್ಛಿಂಸು। ಪಾಚೀನಕಾತಿ ಪುರತ್ಥಿಮದಿಸಾಯ ಜಾತತ್ತಾ ವಜ್ಜಿಪುತ್ತಕೇ ಸನ್ಧಾಯ ವುತ್ತಂ। ಪಾವೇಯ್ಯಕಾತಿ ಪಾವೇಯ್ಯದೇಸವಾಸಿನೋ।
೪೫೪. ನನು ತ್ವಂ, ಆವುಸೋ, ವುಡ್ಢೋತಿ ನನು ತ್ವಂ ಥೇರೋ ನಿಸ್ಸಯಮುತ್ತೋ, ಕಸ್ಮಾ ತಂ ಥೇರೋ ಪಣಾಮೇಸೀತಿ ಭೇದವಚನಂ ವದನ್ತಿ। ಗರುನಿಸ್ಸಯಂ ಗಣ್ಹಾಮಾತಿ ನಿಸ್ಸಯಮುತ್ತಾಪಿ ಮಯಂ ಏಕಂ ಸಮ್ಭಾವನೀಯಗರುಂ ನಿಸ್ಸಯಭೂತಂ ಗಹೇತ್ವಾವ ವಸಿಸ್ಸಾಮಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ।
೪೫೫. ಮೂಲಾದಾಯಕಾತಿ ಪಠಮಂ ದಸವತ್ಥೂನಂ ದಾಯಕಾ, ಆವಾಸಿಕಾತಿ ಅತ್ಥೋ। ಪಥಬ್ಯಾ ಸಙ್ಘತ್ಥೇರೋತಿ ಸುಞ್ಞತಾವಿಹಾರೇನಾತಿ ಸುಞ್ಞತಾಮುಖೇನ ಅಧಿಗತಫಲಸಮಾಪತ್ತಿಂ ಸನ್ಧಾಯ ವದತಿ।
೪೫೭. ಸುತ್ತವಿಭಙ್ಗೇತಿ ಪದಭಾಜನೀಯೇ। ಇದಞ್ಚ ‘‘ಯೋ ಪನ ಭಿಕ್ಖು ಸನ್ನಿಧಿಕಾರಕಂ ಖಾದನೀಯಂ ವಾ ಭೋಜನೀಯಂ ವಾ’’ತಿ (ಪಾಚಿ॰ ೨೫೩) ಸುತ್ತೇ ಯಾವಕಾಲಿಕಸ್ಸೇವ ಪರಾಮಟ್ಠತ್ತಾ ‘‘ಕಥಂ ಸುತ್ತವಿಭಙ್ಗೇ’’ತಿಆದಿ ವುತ್ತಂ। ತತ್ಥ ಹಿ ಲೋಣಮೇತ್ಥ ಸನ್ನಿಧಿಕತಂ, ನ ಖಾದನೀಯಂ ಭೋಜನೀಯನ್ತಿ ಲೋಣಮಿಸ್ಸಭೋಜನೇ ವಜ್ಜಿಪುತ್ತಕಾ ಅನವಜ್ಜಸಞ್ಞಿನೋ ಅಹೇಸುಂ। ತಥಾಸಞ್ಞೀನಮ್ಪಿ ನೇಸಂ ಆಪತ್ತಿದಸ್ಸನತ್ಥಂ ‘‘ಸನ್ನಿಧಿಕಾರೇ ಅಸನ್ನಿಧಿಕಾರಸಞ್ಞೀ’’ತಿ ಇದಂ ಸುತ್ತವಿಭಙ್ಗಂ ಉದ್ಧಟನ್ತಿ ವೇದಿತಬ್ಬಂ।
ತೇನ ಸದ್ಧಿನ್ತಿ ಪುರೇಪಟಿಗ್ಗಹಿತಲೋಣೇನ ಸದ್ಧಿಂ। ದುಕ್ಕಟೇನೇತ್ಥ ಭವಿತಬ್ಬನ್ತಿ ‘‘ಯಾವಕಾಲಿಕೇನ, ಭಿಕ್ಖವೇ, ಯಾವಜೀವಿಕಂ ಪಟಿಗ್ಗಹಿತ’’ನ್ತಿ ಅವತ್ವಾ ‘‘ತದಹುಪಟಿಗ್ಗಹಿತ’’ನ್ತಿ ವಚನಸಾಮತ್ಥಿಯತೋ ಪುರೇಪಟಿಗ್ಗಹಿತಂ ಯಾವಜೀವಿಕಂ ಯಾವಕಾಲಿಕೇನ ಸದ್ಧಿಂ ಸಮ್ಭಿನ್ನರಸಂ ಕಾಲೇಪಿ ನ ಕಪ್ಪತೀತಿ ಸಿಜ್ಝತಿ, ತತ್ಥ ದುಕ್ಕಟೇನ ಭವಿತಬ್ಬನ್ತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ। ದುಕ್ಕಟೇನಪಿ ನ ಭವಿತಬ್ಬನ್ತಿ ಯದಿ ಹಿ ಸನ್ನಿಧಿಕಾರಪಚ್ಚಯಾ ದುಕ್ಕಟಂ ಮಞ್ಞಥ, ಯಾವಜೀವಿಕಸ್ಸ ಲೋಣಸ್ಸ ಸನ್ನಿಧಿದೋಸಾಭಾವಾ ದುಕ್ಕಟೇನ ನ ಭವಿತಬ್ಬಂ, ಅಥ ಆಮಿಸೇನ ಸಮ್ಭಿನ್ನರಸಸ್ಸ ತಸ್ಸ ಆಮಿಸಗತಿಕತ್ತಾ ದುಕ್ಕಟಂ ಮಾ ಮಞ್ಞಥ। ತದಾ ಚ ಹಿ ಪಾಚಿತ್ತಿಯೇನೇವ ಭವಿತಬ್ಬಂ ಆಮಿಸತ್ತುಪಗಮನತೋತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ। ನ ಹಿ ಏತ್ಥ ಯಾವಜೀವಿಕನ್ತಿಆದಿನಾಪಿ ದುಕ್ಕಟಾಭಾವಂ ಸಮತ್ಥೇತಿ।
ಪಾಳಿಯಂ ರಾಜಗಹೇ ಸುತ್ತವಿಭಙ್ಗೇತಿಆದೀಸು ಸಬ್ಬತ್ಥ ಸುತ್ತೇ ಚ ವಿಭಙ್ಗೇ ಚಾತಿ ಅತ್ಥೋ ಗಹೇತಬ್ಬೋ। ತಸ್ಸ ತಸ್ಸ ವಿಕಾಲಭೋಜನಾದಿನೋ ಸುತ್ತೇಪಿ ಪಟಿಕ್ಖಿತ್ತತ್ತಾ ವಿನಯಸ್ಸ ಅತಿಸರಣಂ ಅತಿಕ್ಕಮೋ ವಿನಯಾತಿಸಾರೋ। ‘‘ನಿಸೀದನಂ ನಾಮ ಸದಸಂ ವುಚ್ಚತೀತಿ ಆಗತ’’ನ್ತಿ ಇದಂ ವಿಭಙ್ಗೇ ಚ ಆಗತದಸ್ಸನತ್ಥಂ ವುತ್ತಂ। ತಂ ಪಮಾಣಂ ಕರೋನ್ತಸ್ಸಾತಿ ಸುಗತವಿದತ್ಥಿಯಾ ವಿದತ್ಥಿತ್ತಯಪ್ಪಮಾಣಂ ಕರೋನ್ತಸ್ಸ, ದಸಾಯ ಪನ ವಿದತ್ಥಿದ್ವಯಪ್ಪಮಾಣಂ ಕತಂ। ಅದಸಕಮ್ಪಿ ನಿಸೀದನಂ ವಟ್ಟತಿ ಏವಾತಿ ಅಧಿಪ್ಪಾಯೋ। ಸೇಸಮಿಧ ಹೇಟ್ಠಾ ಸಬ್ಬತ್ಥ ಸುವಿಞ್ಞೇಯ್ಯಮೇವ।
ದಸವತ್ಥುಕಥಾವಣ್ಣನಾ ನಿಟ್ಠಿತಾ।
ಸತ್ತಸತಿಕಕ್ಖನ್ಧಕವಣ್ಣನಾನಯೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ।
ಇತಿ ಸಮನ್ತಪಾಸಾದಿಕಾಯ ವಿನಯಟ್ಠಕಥಾಯ ವಿಮತಿವಿನೋದನಿಯಂ
ಚೂಳವಗ್ಗವಣ್ಣನಾನಯೋ ನಿಟ್ಠಿತೋ।
॥ ನಮೋ ತಸ್ಸ ಭಗವತೋ ಅರಹತೋ ಸಮ್ಮಾಸಮ್ಬುದ್ಧಸ್ಸ॥